൨. ചതുവിപത്തിം

൩൩൬. യം തം [യം യം (ക.)] പുച്ഛിമ്ഹ അകിത്തയി നോ;

തം തം ബ്യാകതം അനഞ്ഞഥാ;

അഞ്ഞം തം പുച്ഛാമി തദിങ്ഘ ബ്രൂഹി;

ഗരുക ലഹുകഞ്ചാപി സാവസേസം;

അനവസേസം ദുട്ഠുല്ലഞ്ച അദുട്ഠുല്ലം;

യേ ച യാവതതിയകാ.

സാധാരണം അസാധാരണം;

വിഭത്തിയോ ച [വിപത്തിയോ ച (സീ. സ്യാ.)] യേഹി സമഥേഹി സമ്മന്തി;

സബ്ബാനിപേതാനി വിയാകരോഹി;

ഹന്ദ വാക്യം സുണോമ തേ.

ഏകതിംസാ യേ ഗരുകാ, അട്ഠേത്ഥ അനവസേസാ;

യേ ഗരുകാ തേ ദുട്ഠുല്ലാ, യേ ദുട്ഠുല്ലാ സാ സീലവിപത്തി;

പാരാജികം സങ്ഘാദിസേസോ, ‘‘സീലവിപത്തീ’’തി വുച്ചതി.

ഥുല്ലച്ചയം പാചിത്തിയാ, പാടിദേസനീയം ദുക്കടം;

ദുബ്ഭാസിതം യോ ചായം, അക്കോസതി ഹസാധിപ്പായോ;

അയം സാ ആചാരവിപത്തിസമ്മതാ.

വിപരീതദിട്ഠിം ഗണ്ഹന്തി, അസദ്ധമ്മേഹി പുരക്ഖതാ;

അബ്ഭാചിക്ഖന്തി സമ്ബുദ്ധം, ദുപ്പഞ്ഞാ മോഹപാരുതാ;

അയം സാ ദിട്ഠിവിപത്തിസമ്മതാ.

ആജീവഹേതു ആജീവകാരണാ പാപിച്ഛോ ഇച്ഛാപകതോ അസന്തം അഭൂതം ഉത്തരിമനുസ്സധമ്മം ഉല്ലപതി, ആജീവഹേതു ആജീവകാരണാ സഞ്ചരിത്തം സമാപജ്ജതി, ആജീവഹേതു ആജീവകാരണാ – ‘‘യോ തേ വിഹാരേ വസതി, സോ ഭിക്ഖു അരഹാ’’തി ഭണതി, ആജീവഹേതു ആജീവകാരണാ ഭിക്ഖു പണീതഭോജനാനി അത്തനോ അത്ഥായ വിഞ്ഞാപേത്വാ ഭുഞ്ജതി, ആജീവഹേതു ആജീവകാരണാ ഭിക്ഖുനീ പണീതഭോജനാനി അത്തനോ അത്ഥായ വിഞ്ഞാപേത്വാ ഭുഞ്ജതി, ആജീവഹേതു ആജീവകാരണാ സൂപം വാ ഓദനം വാ അഗിലാനോ അത്തനോ അത്ഥായ വിഞ്ഞാപേത്വാ ഭുഞ്ജതി. അയം സാ ആജീവവിപത്തി സമ്മതാ.

ഏകാദസ യാവതതിയകാ, തേ സുണോഹി യഥാതഥം;

ഉക്ഖിത്താനുവത്തികാ, അട്ഠ യാവതതിയകാ;

അരിട്ഠോ ചണ്ഡകാളീ ച, ഇമേ തേ യാവതതിയകാ.