൨൧൧. കമ്ബലാനുജാനനാദികഥാ

൩൩൮. തേന ഖോ പന സമയേന കാസിരാജാ ജീവകസ്സ കോമാരഭച്ചസ്സ അഡ്ഢകാസികം കമ്ബലം പാഹേസി ഉപഡ്ഢകാസിനം ഖമമാനം. അഥ ഖോ ജീവകോ കോമാരഭച്ചോ തം അഡ്ഢകാസികം കമ്ബലം ആദായ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി, ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവന്തം അഭിവാദേത്വാ ഏകമന്തം നിസീദി. ഏകമന്തം നിസിന്നോ ഖോ ജീവകോ കോമാരഭച്ചോ ഭഗവന്തം ഏതദവോച – ‘‘അയം മേ, ഭന്തേ, അഡ്ഢകാസികോ കമ്ബലോ കാസിരഞ്ഞാ പഹിതോ ഉപഡ്ഢകാസിനം ഖമമാനോ. പടിഗ്ഗണ്ഹാതു മേ, ഭന്തേ, ഭഗവാ കമ്ബലം, യം മമസ്സ ദീഘരത്തം ഹിതായ സുഖായാ’’തി. പടിഗ്ഗഹേസി ഭഗവാ കമ്ബലം. അഥ ഖോ ഭഗവാ ജീവകം കോമാരഭച്ചം ധമ്മിയാ കഥായ സന്ദസ്സേസി…പേ… പദക്ഖിണം കത്വാ പക്കാമി. അഥ ഖോ ഭഗവാ ഏതസ്മിം നിദാനേ ഏതസ്മിം പകരണേ ധമ്മിം കഥം കത്വാ ഭിക്ഖൂ ആമന്തേസി – ‘‘അനുജാനാമി, ഭിക്ഖവേ, കമ്ബല’’ന്തി.

൩൩൯. തേന ഖോ പന സമയേന സങ്ഘസ്സ ഉച്ചാവചാനി ചീവരാനി ഉപ്പന്നാനി ഹോന്തി. അഥ ഖോ ഭിക്ഖൂനം ഏതദഹോസി – ‘‘കിം നു ഖോ ഭഗവതാ ചീവരം അനുഞ്ഞാതം, കിം അനനുഞ്ഞാത’’ന്തി? ഭഗവതോ ഏതമത്ഥം ആരോചേസും. അനുജാനാമി, ഭിക്ഖവേ, ഛ ചീവരാനി – ഖോമം കപ്പാസികം കോസേയ്യം കമ്ബലം സാണം ഭങ്ഗന്തി.

൩൪൦. തേന ഖോ പന സമയേന യേ തേ ഭിക്ഖൂ ഗഹപതിചീവരം സാദിയന്തി തേ കുക്കുച്ചായന്താ പംസുകൂലം ന സാദിയന്തി – ഏകംയേവ ഭഗവതാ ചീവരം അനുഞ്ഞാതം, ന ദ്വേതി. ഭഗവതോ ഏതമത്ഥം ആരോചേസും. അനുജാനാമി, ഭിക്ഖവേ, ഗഹപതിചീവരം സാദിയന്തേന പംസുകൂലമ്പി സാദിയിതും; തദുഭയേനപാഹം, ഭിക്ഖവേ, സന്തുട്ഠിം വണ്ണേമീതി.

കമ്ബലാനുജാനനാദികഥാ നിട്ഠിതാ.