൧൪൮. ദിഗുണാദിഉപാഹനപടിക്ഖേപോ

൨൪൫. അഥ ഖോ ഭഗവാ ഭിക്ഖൂ ആമന്തേസി – ‘‘ഏവം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, കുലപുത്താ അഞ്ഞം ബ്യാകരോന്തി, അത്ഥോ ച വുത്തോ, അത്താ ച അനുപനീതോ. അഥ ച, പനിധേകച്ചേ മോഘപുരിസാ ഹസമാനകം, മഞ്ഞേ, അഞ്ഞം ബ്യാകരോന്തി, തേ പച്ഛാ വിഘാതം ആപജ്ജന്തീ’’തി. അഥ ഖോ ഭഗവാ ആയസ്മന്തം സോണം ആമന്തേസി – ‘‘ത്വം ഖോസി, സോണ, സുഖുമാലോ. അനുജാനാമി തേ, സോണ, ഏകപലാസികം ഉപാഹന’’ന്തി. ‘‘അഹം ഖോ, ഭന്തേ, അസീതിസകടവാഹേ ഹിരഞ്ഞം ഓഹായ അഗാരസ്മാ അനഗാരിയം പബ്ബജിതോ, സത്തഹത്ഥികഞ്ച അനീകം. അഥാഹം ഭന്തേ ഏകപലാസികം ചേ ഉപാഹനം പരിഹരിസ്സാമി, തസ്സ മേ ഭവിസ്സന്തി വത്താരോ ‘സോണോ കോളിവിസോ അസീതിസകടവാഹേ ഹിരഞ്ഞം ഓഹായ അഗാരസ്മാ അനഗാരിയം പബ്ബജിതോ, സത്തഹത്ഥികഞ്ച അനീകം. സോ ദാനായം ഏകപലാസികാസു ഉപാഹനാസു സത്തോ’തി. സചേ ഭഗവാ ഭിക്ഖുസങ്ഘസ്സ അനുജാനിസ്സതി അഹമ്പി പരിഭുഞ്ജിസ്സാമി; നോ ചേ ഭഗവാ ഭിക്ഖുസങ്ഘസ്സ അനുജാനിസ്സതി, അഹമ്പി ന പരിഭുഞ്ജിസ്സാമീ’’തി. അഥ ഖോ ഭഗവാ ഏതസ്മിം നിദാനേ ഏതസ്മിം പകരണേ ധമ്മിം കഥം കത്വാ ഭിക്ഖൂ ആമന്തേസി – ‘‘അനുജാനാമി, ഭിക്ഖവേ, ഏകപലാസികം ഉപാഹനം. ന, ഭിക്ഖവേ, ദിഗുണാ ഉപാഹനാ ധാരേതബ്ബാ. ന തിഗുണാ ഉപാഹനാ ധാരേതബ്ബാ. ന ഗുണങ്ഗുണൂപാഹനാ [ഗണങ്ഗണൂപാഹനാ (ബഹൂസു)] ധാരേതബ്ബാ. യോ ധാരേയ്യ, ആപത്തി ദുക്കടസ്സാ’’തി.

ദിഗുണാദിഉപാഹനപടിക്ഖേപോ നിട്ഠിതോ.