൯൧. സങ്ഘുപോസഥാദിപ്പഭേദം

൧൬൮. തേന ഖോ പന സമയേന അഞ്ഞതരസ്മിം ആവാസേ തദഹുപോസഥേ ചത്താരോ ഭിക്ഖൂ വിഹരന്തി. അഥ ഖോ തേസം ഭിക്ഖൂനം ഏതദഹോസി – ‘‘ഭഗവതാ പഞ്ഞത്തം ‘ഉപോസഥോ കാതബ്ബോ’തി, മയഞ്ചമ്ഹാ ചത്താരോ ജനാ, കഥം നു ഖോ അമ്ഹേഹി ഉപോസഥോ കാതബ്ബോ’’തി? ഭഗവതോ ഏതമത്ഥം ആരോചേസും. അനുജാനാമി, ഭിക്ഖവേ, ചതുന്നം പാതിമോക്ഖം ഉദ്ദിസിതുന്തി.

തേന ഖോ പന സമയേന അഞ്ഞതരസ്മിം ആവാസേ തദഹുപോസഥേ തയോ ഭിക്ഖൂ വിഹരന്തി. അഥ ഖോ തേസം ഭിക്ഖൂനം ഏതദഹോസി – ‘‘ഭഗവതാ അനുഞ്ഞാതം ചതുന്നം പാതിമോക്ഖം ഉദ്ദിസിതും, മയഞ്ചമ്ഹാ തയോ ജനാ, കഥം നു ഖോ അമ്ഹേഹി ഉപോസഥോ കാതബ്ബോ’’തി? ഭഗവതോ ഏതമത്ഥം ആരോചേസും. അനുജാനാമി, ഭിക്ഖവേ, തിണ്ണം പാരിസുദ്ധിഉപോസഥം കാതും. ഏവഞ്ച പന, ഭിക്ഖവേ, കാതബ്ബോ. ബ്യത്തേന ഭിക്ഖുനാ പടിബലേന തേ ഭിക്ഖൂ ഞാപേതബ്ബാ –

‘‘സുണന്തു മേ ആയസ്മന്താ. അജ്ജുപോസഥോ പന്നരസോ. യദായസ്മന്താനം പത്തകല്ലം, മയം അഞ്ഞമഞ്ഞം പാരിസുദ്ധിഉപോസഥം കരേയ്യാമാ’’തി.

ഥേരേന ഭിക്ഖുനാ ഏകംസം ഉത്തരാസങ്ഗം കരിത്വാ ഉക്കുടികം നിസീദിത്വാ അഞ്ജലിം പഗ്ഗഹേത്വാ തേ ഭിക്ഖൂ ഏവമസ്സു വചനീയാ – ‘‘പരിസുദ്ധോ അഹം, ആവുസോ; പരിസുദ്ധോതി മം ധാരേഥ. പരിസുദ്ധോ അഹം, ആവുസോ; പരിസുദ്ധോതി മം ധാരേഥ. പരിസുദ്ധോ അഹം, ആവുസോ; പരിസുദ്ധോതി മം ധാരേഥാ’’തി.

നവകേന ഭിക്ഖുനാ ഏകംസം ഉത്തരാസങ്ഗം കരിത്വാ ഉക്കുടികം നിസീദിത്വാ അഞ്ജലിം പഗ്ഗഹേത്വാ തേ ഭിക്ഖൂ ഏവമസ്സു വചനീയാ – ‘‘പരിസുദ്ധോ അഹം, ഭന്തേ; പരിസുദ്ധോതി മം ധാരേഥ. പരിസുദ്ധോ അഹം, ഭന്തേ; പരിസുദ്ധോതി മം ധാരേഥ. പരിസുദ്ധോ അഹം, ഭന്തേ; പരിസുദ്ധോതി മം ധാരേഥാ’’തി.

തേന ഖോ പന സമയേന അഞ്ഞതരസ്മിം ആവാസേ തദഹുപോസഥേ ദ്വേ ഭിക്ഖൂ വിഹരന്തി. അഥ ഖോ തേസം ഭിക്ഖൂനം ഏതദഹോസി – ‘‘ഭഗവതാ അനുഞ്ഞാതം ചതുന്നം പാതിമോക്ഖം ഉദ്ദിസിതും, തിണ്ണന്നം പാരിസുദ്ധിഉപോസഥം കാതും. മയഞ്ചമ്ഹാ ദ്വേ ജനാ. കഥം നു ഖോ അമ്ഹേഹി ഉപോസഥോ കാതബ്ബോ’’തി? ഭഗവതോ ഏതമത്ഥം ആരോചേസും. അനുജാനാമി, ഭിക്ഖവേ, ദ്വിന്നം പാരിസുദ്ധിഉപോസഥം കാതും. ഏവഞ്ച പന, ഭിക്ഖവേ, കാതബ്ബോ. ഥേരേന ഭിക്ഖുനാ ഏകംസം ഉത്തരാസങ്ഗം കരിത്വാ ഉക്കുടികം നിസീദിത്വാ അഞ്ജലിം പഗ്ഗഹേത്വാ നവോ ഭിക്ഖു ഏവമസ്സ വചനീയോ – ‘‘പരിസുദ്ധോ അഹം, ആവുസോ; പരിസുദ്ധോതി മം ധാരേഹി. പരിസുദ്ധോ അഹം, ആവുസോ; പരിസുദ്ധോതി മം ധാരേഹി. പരിസുദ്ധോ അഹം, ആവുസോ; പരിസുദ്ധോതി മം ധാരേഹീ’’തി.

നവകേന ഭിക്ഖുനാ ഏകംസം ഉത്തരാസങ്ഗം കരിത്വാ ഉക്കുടികം നിസീദിത്വാ അഞ്ജലിം പഗ്ഗഹേത്വാ ഥേരോ ഭിക്ഖു ഏവമസ്സ വചനീയോ – ‘‘പരിസുദ്ധോ അഹം, ഭന്തേ; പരിസുദ്ധോതി മം ധാരേഥ. പരിസുദ്ധോ അഹം, ഭന്തേ; പരിസുദ്ധോതി മം ധാരേഥ. പരിസുദ്ധോ അഹം, ഭന്തേ; പരിസുദ്ധോതി മം ധാരേഥാ’’തി.

തേന ഖോ പന സമയേന അഞ്ഞതരസ്മിം ആവാസേ തദഹുപോസഥേ ഏകോ ഭിക്ഖു വിഹരതി. അഥ ഖോ തസ്സ ഭിക്ഖുനോ ഏതദഹോസി – ‘‘ഭഗവതാ അനുഞ്ഞാതം ചതുന്നം പാതിമോക്ഖം ഉദ്ദിസിതും, തിണ്ണന്നം പാരിസുദ്ധിഉപോസഥം കാതും, ദ്വിന്നം പാരിസുദ്ധിഉപോസഥം കാതും. അഹഞ്ചമ്ഹി ഏകകോ. കഥം നു ഖോ മയാ ഉപോസഥോ കാതബ്ബോ’’തി? ഭഗവതോ ഏതമത്ഥം ആരോചേസും. ഇധ പന, ഭിക്ഖവേ, അഞ്ഞതരസ്മിം ആവാസേ തദഹുപോസഥേ ഏകോ ഭിക്ഖു വിഹരതി. തേന, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖുനാ യത്ഥ ഭിക്ഖൂ പടിക്കമന്തി ഉപട്ഠാനസാലായ വാ, മണ്ഡപേ വാ, രുക്ഖമൂലേ വാ, സോ ദേസോ സമ്മജ്ജിത്വാ പാനീയം പരിഭോജനീയം ഉപട്ഠാപേത്വാ ആസനം പഞ്ഞപേത്വാ പദീപം കത്വാ നിസീദിതബ്ബം. സചേ അഞ്ഞേ ഭിക്ഖൂ ആഗച്ഛന്തി, തേഹി സദ്ധിം ഉപോസഥോ കാതബ്ബോ. നോ ചേ ആഗച്ഛന്തി, അജ്ജ മേ ഉപോസഥോതി അധിട്ഠാതബ്ബോ. നോ ചേ അധിട്ഠഹേയ്യ, ആപത്തി ദുക്കടസ്സ.

തത്ര, ഭിക്ഖവേ, യത്ഥ ചത്താരോ ഭിക്ഖൂ വിഹരന്തി, ന ഏകസ്സ പാരിസുദ്ധിം ആഹരിത്വാ തീഹി പാതിമോക്ഖം ഉദ്ദിസിതബ്ബം. ഉദ്ദിസേയ്യും ചേ, ആപത്തി ദുക്കടസ്സ. തത്ര, ഭിക്ഖവേ, യത്ഥ തയോ ഭിക്ഖൂ വിഹരന്തി, ന ഏകസ്സ പാരിസുദ്ധിം ആഹരിത്വാ ദ്വീഹി പാരിസുദ്ധിഉപോസഥോ കാതബ്ബോ. കരേയ്യും ചേ, ആപത്തി ദുക്കടസ്സ. തത്ര, ഭിക്ഖവേ, യത്ഥ ദ്വേ ഭിക്ഖൂ വിഹരന്തി, ന ഏകസ്സ പാരിസുദ്ധിം ആഹരിത്വാ ഏകേന അധിട്ഠാതബ്ബോ. അധിട്ഠഹേയ്യ ചേ, ആപത്തി ദുക്കടസ്സാതി.