൫൨. അരഹന്തഘാതകവത്ഥു

൧൧൪. തേന ഖോ പന സമയേന സമ്ബഹുലാ ഭിക്ഖൂ സാകേതാ സാവത്ഥിം അദ്ധാനമഗ്ഗപ്പടിപന്നാ ഹോന്തി. അന്തരാമഗ്ഗേ ചോരാ നിക്ഖമിത്വാ ഏകച്ചേ ഭിക്ഖൂ അച്ഛിന്ദിംസു, ഏകച്ചേ ഭിക്ഖൂ ഹനിംസു. സാവത്ഥിയാ രാജഭടാ നിക്ഖമിത്വാ ഏകച്ചേ ചോരേ അഗ്ഗഹേസും, ഏകച്ചേ ചോരാ പലായിംസു. യേ തേ പലായിംസു തേ ഭിക്ഖൂസു പബ്ബജിംസു, യേ തേ ഗഹിതാ തേ വധായ ഓനിയ്യന്തി. അദ്ദസംസു ഖോ തേ പലായിത്വാ പബ്ബജിതാ തേ ചോരേ വധായ ഓനിയ്യമാനേ, ദിസ്വാന ഏവമാഹംസു – ‘‘സാധു ഖോ മയം പലായിമ്ഹാ, സചാ ച [സചേ ച, സചജ്ജ (അട്ഠകഥായം പാഠന്തരാ)] മയം ഗയ്ഹേയ്യാമ [ഗണ്ഹേയ്യാമ (ക.)], മയമ്പി ഏവമേവ ഹഞ്ഞേയ്യാമാ’’തി. ഭിക്ഖൂ ഏവമാഹംസു – ‘‘കിം പന തുമ്ഹേ, ആവുസോ, അകത്ഥാ’’തി? അഥ ഖോ തേ പബ്ബജിതാ ഭിക്ഖൂനം ഏതമത്ഥം ആരോചേസും. ഭിക്ഖൂ ഭഗവതോ ഏതമത്ഥം ആരോചേസും. അരഹന്തോ ഏതേ, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖൂ. അരഹന്തഘാതകോ, ഭിക്ഖവേ, അനുപസമ്പന്നോ ന ഉപസമ്പാദേതബ്ബോ, ഉപസമ്പന്നോ നാസേതബ്ബോതി.