൪൭. പണ്ഡകവത്ഥു

൧൦൯. തേന ഖോ പന സമയേന അഞ്ഞതരോ പണ്ഡകോ ഭിക്ഖൂസു പബ്ബജിതോ ഹോതി. സോ ദഹരേ ദഹരേ ഭിക്ഖൂ ഉപസങ്കമിത്വാ ഏവം വദേതി – ‘‘ഏഥ, മം ആയസ്മന്തോ ദൂസേഥാ’’തി. ഭിക്ഖൂ അപസാദേന്തി – ‘‘നസ്സ, പണ്ഡക, വിനസ്സ, പണ്ഡക, കോ തയാ അത്ഥോ’’തി. സോ ഭിക്ഖൂഹി അപസാദിതോ മഹന്തേ മഹന്തേ മോളിഗല്ലേ സാമണേരേ ഉപസങ്കമിത്വാ ഏവം വദേതി – ‘‘ഏഥ, മം ആവുസോ ദൂസേഥാ’’തി. സാമണേരാ അപസാദേന്തി – ‘‘നസ്സ, പണ്ഡക, വിനസ്സ, പണ്ഡക, കോ തയാ അത്ഥോ’’തി. സോ സാമണേരേഹി അപസാദിതോ ഹത്ഥിഭണ്ഡേ അസ്സഭണ്ഡേ ഉപസങ്കമിത്വാ ഏവം വദേതി – ‘‘ഏഥ, മം, ആവുസോ, ദൂസേഥാ’’തി. ഹത്ഥിഭണ്ഡാ അസ്സഭണ്ഡാ ദൂസേസും. തേ ഉജ്ഝായന്തി ഖിയ്യന്തി വിപാചേന്തി – ‘‘പണ്ഡകാ ഇമേ സമണാ സക്യപുത്തിയാ. യേപി ഇമേസം ന പണ്ഡകാ, തേപി ഇമേ പണ്ഡകേ ദൂസേന്തി. ഏവം ഇമേ സബ്ബേവ അബ്രഹ്മചാരിനോ’’തി. അസ്സോസും ഖോ ഭിക്ഖൂ തേസം ഹത്ഥിഭണ്ഡാനം അസ്സഭണ്ഡാനം ഉജ്ഝായന്താനം ഖിയ്യന്താനം വിപാചേന്താനം. അഥ ഖോ തേ ഭിക്ഖൂ ഭഗവതോ ഏതമത്ഥം ആരോചേസും. പണ്ഡകോ, ഭിക്ഖവേ, അനുപസമ്പന്നോ ന ഉപസമ്പാദേതബ്ബോ, ഉപസമ്പന്നോ നാസേതബ്ബോതി.