൪൮. ഥേയ്യസംവാസകവത്ഥു

൧൧൦. തേന ഖോ പന സമയേന അഞ്ഞതരോ പുരാണകുലപുത്തോ ഖീണകോലഞ്ഞോ സുഖുമാലോ ഹോതി. അഥ ഖോ തസ്സ പുരാണകുലപുത്തസ്സ ഖീണകോലഞ്ഞസ്സ ഏതദഹോസി – ‘‘അഹം ഖോ സുഖുമാലോ, ന പടിബലോ അനധിഗതം വാ ഭോഗം അധിഗന്തും, അധിഗതം വാ ഭോഗം ഫാതിം കാതും. കേന നു ഖോ അഹം ഉപായേന സുഖഞ്ച ജീവേയ്യം, ന ച കിലമേയ്യ’’ന്തി? അഥ ഖോ തസ്സ പുരാണകുലപുത്തസ്സ ഖീണകോലഞ്ഞസ്സ ഏതദഹോസി – ‘‘ഇമേ ഖോ സമണാ സക്യപുത്തിയാ സുഖസീലാ സുഖസമാചാരാ, സുഭോജനാനി ഭുഞ്ജിത്വാ നിവാതേസു സയനേസു സയന്തി. യംനൂനാഹം സാമം പത്തചീവരം പടിയാദേത്വാ കേസമസ്സും ഓഹാരേത്വാ കാസായാനി വത്ഥാനി അച്ഛാദേത്വാ ആരാമം ഗന്ത്വാ ഭിക്ഖൂഹി സദ്ധിം സംവസേയ്യ’’ന്തി. അഥ ഖോ സോ പുരാണകുലപുത്തോ ഖീണകോലഞ്ഞോ സാമം പത്തചീവരം പടിയാദേത്വാ കേസമസ്സും ഓഹാരേത്വാ കാസായാനി വത്ഥാനി അച്ഛാദേത്വാ ആരാമം ഗന്ത്വാ ഭിക്ഖൂ അഭിവാദേതി. ഭിക്ഖൂ ഏവമാഹംസു – ‘‘കതിവസ്സോസി ത്വം, ആവുസോ’’തി? കിം ഏതം, ആവുസോ, കതിവസ്സോ നാമാതി? കോ പന തേ, ആവുസോ, ഉപജ്ഝായോതി? കിം ഏതം, ആവുസോ, ഉപജ്ഝായോ നാമാതി? ഭിക്ഖൂ ആയസ്മന്തം ഉപാലിം ഏതദവോചും – ‘‘ഇങ്ഘാവുസോ ഉപാലി, ഇമം പബ്ബജിതം അനുയുഞ്ജാഹീ’’തി. അഥ ഖോ സോ പുരാണകുലപുത്തോ ഖീണകോലഞ്ഞോ ആയസ്മതാ ഉപാലിനാ അനുയുഞ്ജിയമാനോ ഏതമത്ഥം ആരോചേസി. ആയസ്മാ ഉപാലി ഭിക്ഖൂനം ഏതമത്ഥം ആരോചേസി. ഭിക്ഖൂ ഭഗവതോ ഏതമത്ഥം ആരോചേസും. ഥേയ്യസംവാസകോ, ഭിക്ഖവേ, അനുപസമ്പന്നോ ന ഉപസമ്പാദേതബ്ബോ, ഉപസമ്പന്നോ നാസേതബ്ബോതി. തിത്ഥിയപക്കന്തകോ, ഭിക്ഖവേ, അനുപസമ്പന്നോ ന ഉപസമ്പാദേതബ്ബോ, ഉപസമ്പന്നോ നാസേതബ്ബോതി.