൬. ഓവാദസുത്തവണ്ണനാ

൧൪൯. അത്തനോ ഠാനേതി സബ്രഹ്മചാരീനം ഓവാദകവിഞ്ഞാപകഭാവേന അത്തനോ മഹാസാവകട്ഠാനേ ഠപനത്ഥം. അഥ വാ യസ്മാ ‘‘അഹം ദാനി ന ചിരം ഠസ്സാമി, തഥാ സാരിപുത്തമോഗ്ഗല്ലാനാ, അയം പന വീസംവസ്സതായുകോ, ഓവദന്തോ അനുസാസന്തോ മമച്ചയേന ഭിക്ഖൂനം മയാ കാതബ്ബകിച്ചം കരിസ്സതീ’’തി അധിപ്പായേന ഭഗവാ ഇമം ദേസനം ആരഭി. തസ്മാ അത്തനോ ഠാനേതി സത്ഥാരാ കാതബ്ബഓവാദദായകട്ഠാനേ. തേനാഹ ‘‘ഏവം പനസ്സാ’’തിആദി. യഥാഹ ഭഗവാ ‘‘ഓവദ, കസ്സപ…പേ… ത്വം വാ’’തി. ദുക്ഖേന വത്തബ്ബാ അപ്പദക്ഖിണഗ്ഗാഹിഭാവതോ. ദുബ്ബചഭാവകരണേഹീതി കോധൂപനാഹാദീഹി. അനുസാസനിയാ പദക്ഖിണഗ്ഗഹണം നാമ അനുധമ്മചരണം, ഛിന്നപടിപത്തി കതാ വാമഗ്ഗാഹോ നാമാതി ആഹ ‘‘അനുസാസനി’’ന്തിആദി. അതിക്കമ്മ വദന്തേതി അഞ്ഞമഞ്ഞം അതിക്കമിത്വാ അതിമഞ്ഞിത്വാ വദന്തേ. ബഹും ഭാസിസ്സതീതി ധമ്മം കഥേന്തോ കോ വിപുലം കത്വാ കഥേസ്സതി. അസഹിതന്തി പുബ്ബേനാപരം നസഹിതം ഹേതുപമാവിരഹിതം. അമധുരന്തി ന മധുരം ന കണ്ണസുഖം ന പേമനീയം. ലഹുഞ്ഞേവ ഉട്ഠാതി അപ്പവത്തനേന കൂലട്ഠാനം വിയ തസ്സ കഥനം.

ഓവാദസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.