൧. തിണകട്ഠസുത്തവണ്ണനാ

൧൨൪. ഉപസഗ്ഗോ സമാസവിസയേ സസാധനം കിരിയം ദസ്സേതീതി വുത്തം ‘‘ഞാണേന അനുഗന്ത്വാപീ’’തി. വസ്സസതം വസ്സസഹസ്സന്തി നിദസ്സനമത്തമേതം, തതോ ഭിയ്യോപി അനുഗന്ത്വാ അനമതഗ്ഗോ ഏവ സംസാരോ. അഗ്ഗ-സദ്ദോ ഇധ മരിയാദവചനോ, അനുദ്ദേസികഞ്ചേതം വചനന്തി ആഹ ‘‘അപരിച്ഛിന്നപുബ്ബാപരകോടികോ’’തി. അഞ്ഞഥാ അന്തിമഭവികപരിച്ഛിന്നകതവിമുത്തിപരിപാചനീയധമ്മാദീനം വസേന അപരിച്ഛിന്നപുബ്ബാപരകോടി ന സക്കാ വത്തും. സംസരണം സംസാരോ. പച്ഛിമാപി ന പഞ്ഞായതി അന്ധബാലാനം വസേനാതി അധിപ്പായോ. തേനാഹ ഭഗവാ ‘‘ദീഘോ ബാലാന സംസാരോ’’തി (ധ. പ. ൬൦). വേമജ്ഝേയേവ പന സത്താ സംസരന്തി പുബ്ബാപരകോടീനം അലബ്ഭനീയത്താ. അത്ഥോ പരിത്തോ ഹോതി യഥാഭൂതാവബോധാഭാവതോ. ബുദ്ധസമയേതി സാസനേതി അത്ഥോ. അത്ഥോ മഹാ യഥാഭൂതാവബോധിസമ്ഭവതോ, അത്ഥസ്സ വിപുലതായ തംസദിസാ ഉപമാ നത്ഥീതി പരിത്തംയേവ ഉപമം ആഹരന്തീതി അധിപ്പായോ. ഇദാനി വുത്തമേവത്ഥം ‘‘പാളിയം ഹീ’’തിആദിനാ സമത്ഥേതി. മാതു മാതരോതി മാതു മാതാമഹിയോ. തസ്സേവാതി ദുക്ഖസ്സേവ. തിബ്ബന്തി ദുക്ഖപരിയായോതി.

തിണകട്ഠസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.