൬. അനുരുദ്ധസുത്തവണ്ണനാ

൨൨൬. അനന്തരേ അത്തഭാവേതി അതീതാനന്തരേ ദേവത്തഭാവേ. ഥേരോ ഹി താവതിംസദേവലോകാ ചവിത്വാ ഇധൂപപന്നോ. അഗ്ഗമഹേസീതി കാചി പരിചാരികാ ദേവധീതാ ചിത്തപണിധാനമത്തേന ഇദാനിപി ദേവകായേ ഭവിസ്സതി ഉപചിതകുസലധമ്മത്താതി മഞ്ഞമാനാ തസ്മിം വത്തമാനം വിയ കഥേന്തീ ‘‘സോഭസീ’’തി ആഹ. ഏവം അതീതമ്പിസ്സ ദിബ്ബസോതം പച്ചുപ്പന്നം വിയ മഞ്ഞേയ്യ നാതിചിരകാലത്താതി ദസ്സേന്തോ ‘‘പുബ്ബേപി സോഭസീ’’തി ആഹ. സുഗതിനിരയാദിദുഗ്ഗതിയാ വസേന ദുഗ്ഗതാ ഏതരഹീതി അധിപ്പായോ. പടിപത്തിദുഗ്ഗതിയാ കാമേസു സമ്മുച്ഛിതഭാവതോ.

പതിട്ഠഹന്തോതി നിവിസന്തോ. അട്ഠഹി കാരണേഹീതി ചിരകാലപരിഭാവനായ വിരുള്ഹമൂലേഹി അയോനിസോമനസികാരാദിപച്ചയമൂലകേഹി വുച്ചമാനേഹി അട്ഠഹി കാരണേഹി. രത്തോ രാഗവസേനാതി സഭാവതോ സങ്കപ്പതോ ച യഥാസമീഹിതേ ഇട്ഠാകാരേ സക്കായേ സഞ്ജാതരാഗവസാ രത്തോ ഗിദ്ധോ ഗധിതോ. പതിട്ഠാതീതി ഓരുയ്ഹ തിട്ഠതി. ദുട്ഠോ ദോസവസേനാതി സഭാവതോ സങ്കപ്പതോ ച യഥാസമീഹിതേ അനിട്ഠാകാരേ സക്കായേ സഞ്ജാതദോസവസേന ദുട്ഠോ രുപിതചിത്തോ. മൂള്ഹോ മോഹവസേനാതി അസമപേക്ഖനേന മൂള്ഹോ മുയ്ഹനവസേന. വിനിബദ്ധോതി അഹംകാരേന വിസേസതോ നിബന്ധനതോ മാനവത്ഥുസ്മിം ബന്ധിതോ. മാനവസേനാതി തേന തേന മഞ്ഞനാകാരേന. പരാമട്ഠോതി ധമ്മസഭാവം നിച്ചാദിവസേന പരതോ ആമട്ഠോ. ദിട്ഠിവസേനാതി മിച്ഛാദസ്സനവസേന. ഥാമഗതോതി രാഗാദികിലേസവസേന ഥാമം ഥിരഭാവം ഉപഗതോ. അനുസയവസേനാതി മഗ്ഗേന അപ്പഹീനതായ അനു അനു സന്താനേ സയനവസേന. അപ്പഹീനട്ഠോ ഹി തേസം അനുസയട്ഠോ. അനിട്ഠങ്ഗതോതി സംസയിതോ. വിക്ഖേപഗതോതി വിക്ഖിത്തഭാവം ഉപഗതോ. ഉദ്ധച്ചവസേനാതി ചിത്തസ്സ ഉദ്ധതഭാവവസേന. താപീതി താപി ദേവകഞ്ഞായോ. ഏവം പതിട്ഠിതാവാതി യഥാവുത്തനയേന രത്തഭാവാദിനാ സക്കായസ്മിം പതിട്ഠിതാ ഏവ. നരദേവാനന്തി പുരിസഭൂതദേവാനം.

പടിഗന്തുന്തി അപേക്ഖാവസേന തതോ അപഗന്തും അപേക്ഖം വിസ്സജ്ജേതും. ദുസ്സന്തന്തി ദസന്തം, ‘‘വത്ഥ’’ന്തി കേചി. സൂചിം യോജേത്വാതി സിബ്ബനസുത്തേന സൂചിം യോജേത്വാ പാസേ ച പവേസേത്വാ. മനാപകായേ ദേവനികായേ ജാതാ മനാപകായികാ. തേസം പഭാവം ദസ്സേതും ‘‘മനസാ’’തിആദി വുത്തം. സമജ്ജന്തി സംഹിതം. ഗമനഭാവന്തി ഗമനജ്ഝാസയം. വിക്ഖീണോതി വിച്ഛിന്ദനവസേന ഖീണോ. ദേവതാനം ഉത്തരിമനുസ്സധമ്മാരോചനേ ദോസോ നത്ഥീതി താസം പുന അനാഗമനത്ഥം അരഹത്തം ബ്യാകാസി.

അനുരുദ്ധസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.