൮. കട്ഠഹാരസുത്തവണ്ണനാ

൨൦൪. ധമ്മന്തേവാസികാതി കിഞ്ചിപി ധനം അദത്വാ കേവലം അന്തേവാസികാ. തേനാഹ ‘‘വേയ്യാവച്ചം കത്വാ സിപ്പുഗ്ഗണ്ഹനകാ’’തി. ഗമ്ഭീരസഭാവേതി സമന്തതോ ദൂരതോ ഗഹനസച്ഛന്നവിപുലതരരുക്ഖഗച്ഛലതായ ച, തദാ ഹിമപിണ്ഡസിന്നഭാവേന മയൂരയാനേഹി പതിട്ഠാതും അസക്കുണേയ്യതായ ച ഗമ്ഭീരഭാവേ.

ബഹുഭേരവേതി ബഹുഭയാനകേ. അനിഞ്ജമാനേനാതി ഇത്ഥമ്ഭൂതത്ഥേ കരണവചനം. അതിസുന്ദരം വതാതി ഏവം സന്തേ നാമ അരഞ്ഞേ ഏവം നിച്ചലകായോ നിസിന്നോ ഝായന്തോ അതിവിയ സുന്ദരഞ്ച ഝാനം ഝായസീതി വദതി.

അച്ഛേരരൂപന്തി അച്ഛരിയഭാവം. സേട്ഠപ്പത്തിയാതി സേട്ഠഭാവപ്പത്തിയാ.

‘‘ലോകാധിപതിസഹബ്യതം ആകങ്ഖമാനോ’’തി ഇമിനാ ബ്രാഹ്മണോ ലോകാധിപതിസഹയോഗം പുച്ഛതി, ‘‘കസ്മാ ഭവ’’ന്തിആദിനാ പന തദഞ്ഞവിസേസാകങ്ഖം പുച്ഛതീതി ആഹ ‘‘അപരേനപി ആകാരേന പുച്ഛതീ’’തി.

കങ്ഖാതി തണ്ഹാ അഭിക്ഖണവസേന പവത്താ. അനേകസഭാവേസൂതി രൂപാദിവസേന അജ്ഝത്തികാദിവസേന ഏവം നാനാസഭാവേസു ആരമ്മണേസു. അസ്സാദരാഗോ ലോഭോ അഭിജ്ഝാതി നാനപ്പകാരാ. സേസകിലേസാ വാ ദിട്ഠിമാനദോസാദയോ. നിച്ചകാലം അവസ്സിതാ സത്താനം അവസ്സയഭാവത്താ. പജപ്പാപനവസേനാതി പകാരേഹി തണ്ഹായനവസേന. നിരന്താതി അന്തരഹിതാ നിരവസേസാ.

അനുപഗമനോതി അനുപാദാനോ. സബ്ബഞ്ഞുതഞ്ഞാണം ദീപേതി, തസ്സ ഹി വസേന ഏവ നാനാസഭാവേസു ഭഗവാ സമന്തചക്ഖുനാ പസ്സതീതി ‘‘സബ്ബേ…പേ… ദസ്സനോ’’തി വുച്ചതി. അരഹത്തം സന്ധായാഹ, തഞ്ഹി നിപ്പരിയായതോ ‘‘അനുത്തര’’ന്തി വുച്ചതി.

കട്ഠഹാരസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.