൪. മഹാസാലസുത്തവണ്ണനാ

൨൦൦. യസ്മാ തസ്സ ബ്രാഹ്മണസ്സ അനിസ്സയസ്സ ജിണ്ണഭാവേന വിസേസതോ കായോ ലൂഖോ ജാതോ, ജിണ്ണപിലോതികഖണ്ഡേഹി സങ്ഘടിതം പാവുരണം, തസ്മാ ‘‘ലൂഖപാവുരണോ’’തി പദസ്സ ‘‘ജിണ്ണപാവുരണോ’’തി അത്ഥോ വുത്തോ. പാടിയേക്കന്തി പുത്തേസു ഏകമേകോ ഏകമേകായ വാചായ വിസും വിസും.

സമ്പുച്ഛനം നാമ ഇധ സമ്മന്തനന്തി ആഹ ‘‘സദ്ധിം മന്തയിത്വാ’’തി. നന്ദിസ്സന്തി അഭിനന്ദിം. അതീതത്ഥേ ഹി ഇദം അനാഗതവചനം. തേനാഹ ‘‘നന്ദിജാതോ…പേ… അഹോസി’’ന്തി. ഭുസ്സന്താതി നിബ്ഭുസ്സനവസേന രവന്താ.

വയോഗതന്തി പച്ഛിമവയം ഉപഗതം. സോ പന യസ്മാ പുരിമേ ദ്വേ വയേ അതിക്കമവസേന ഗതോ. പച്ഛിമം ഏകദേസതോ അതിക്കമനവസേന, തസ്മാ വുത്തം – ‘‘തയോ വയേ ഗതം അതിക്കന്തം പച്ഛിമവയേ ഠിത’’ന്തി.

നിപ്പരിഭോഗോതി ജിണ്ണഭാവേന ജവപരക്കമഹാനിയാ അപരിഭോഗോ ന ഭുഞ്ജിതബ്ബോ. ഖാദനാ അപനീയതീതി യവസം അദദന്താ തതോ നീഹരന്തി നാമ. ഥേരോതി വുഡ്ഢോ.

അനസ്സവാതി ന വചനകരാ. അപ്പതിസ്സാതി പതിസ്സയരഹിതാ. അവസവത്തിനോതി ന മയ്ഹം വസേന വത്തനകാ. സുന്ദരതരോതി ഉപത്ഥമ്ഭകാരിഭാവേന സുന്ദരതരോ.

പുരതോതി ഉപത്ഥമ്ഭകഭാവേന പുരതോ കത്വാ. ഉദകേ പതിട്ഠം ലഭതി തത്ഥ പതിട്ഠതോ ഥിരപതിട്ഠഭാവതോ. അദ്ധപതിട്ഠോ ഹി ദണ്ഡോ ദണ്ഡധരപുരിസസ്സ പതിട്ഠം ലഭാപേതി.

ബ്രാഹ്മണിയോതി അത്തനോ ബ്രാഹ്മണിയോ. പാടിയേക്കന്തി ‘‘അസുകസ്സ ഗേഹേ അസുകസ്സ ഗേഹേ’’തി ഏവം ഉദ്ദേസികം കത്വാ വിസും വിസും. മാ നിയ്യാദേഹി, അമ്ഹാകം രുച്ചനട്ഠാനമേവാതി തവ പുത്താനം ഗേഹേസു യം അമ്ഹാകം രുച്ചനട്ഠാനം. തത്ഥമേവ ഗമിസ്സാമാതി സബ്ബേസമ്പി ഏതേസം അനുഗ്ഗഹം കാതുകാമോ ഭഗവാ ഏവമാഹ.

തതോ പട്ഠായാതി സോതാപത്തിഫലപടിലാഭതോ പട്ഠായ. യദത്ഥം മയം ഇമസ്സ ബ്രാഹ്മണസ്സ മഹാസമ്പത്തിദാനാദിനാ അനുഗ്ഗഹോ കതോ, സോ ചസ്സ പുത്തപരിജനസ്സപി അത്ഥോ സിദ്ധോതി സത്ഥാ ന സബ്ബകാലം തസ്സ ബ്രാഹ്മണസ്സ പുത്താനം ഗേഹം അഗമാസി, തേ ഏവ പന കാലേന കാലം സത്ഥു സന്തികം ഗന്ത്വാ യഥാവിഭവം സക്കാരസമ്മാനം അകംസൂതി അധിപ്പായോ.

മഹാസാലസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.