൫. ജന്തുസുത്തവണ്ണനാ

൧൦൬. യേ വിനയേ അപകതഞ്ഞുനോ സംകിലേസികേസു വോദാനിയേസു ധമ്മേസു ന കുസലാ യം കിഞ്ചി ന കാരിനോ വിപ്പടിസാരബഹുലാ. തേസം അനുപ്പന്നഞ്ച ഉദ്ധച്ചം ഉപ്പജ്ജതി, ഉപ്പന്നഞ്ച ഭിയ്യോഭാവം വേപുല്ലം ആപജ്ജതീതി ആഹ ‘‘അകപ്പിയേ കപ്പിയസഞ്ഞിതായ…പേ… ഉദ്ധച്ചപകതികാ’’തി. സാരാഭാവേന തുച്ഛത്താ ച നളോ വിയാതി നളോ, മാനോതി ആഹ ‘‘ഉന്നളാതി ഉഗ്ഗതനളാ’’തി. തേനാഹ ‘‘ഉട്ഠിതതുച്ഛമാനാ’’തി. മാനോ ഹി സേയ്യസ്സ സേയ്യോതി സദിസോതി ച പവത്തിയാ വിസേസതോ തുച്ഛോ. ചാപല്ലേനാതി ചപലഭാവേന, തണ്ഹാലോലുപ്പേനാതി അത്ഥോ. മുഖഖരാതി മുഖേന ഫരുസാ, ഫരുസവാദിനോതി അത്ഥോ. വികിണ്ണവാചാതി വിസടവചനാ, സമ്ഫപ്പലാപതായ അപരിയന്തവചനാ. തേനാഹ ‘‘അസംയതവചനാ’’തിആദി. ചണ്ഡസോതേ ബദ്ധനാവാസദിസാതി ഏതേന അനവട്ഠിതകിരിയതം ദസ്സേതി. യേന സമന്നാഗതാ സത്താ ഏകസ്മിം ഠാനേ ഠാതും വാ നിസീദിതും വാ ന സക്കോന്തി, ഇതോ ചിതോ ച വിചരന്തി. അനവട്ഠിതചിത്താതി ഏകസ്മിം ആരമ്മണേ ന അവട്ഠിതചിത്താ. വിവടഇന്ദ്രിയാതി അസംവുതചക്ഖാദിഇന്ദ്രിയാ.

ഗുണകഥായ സദ്ധിം കഥിയമാനോ നിഗ്ഗുണസ്സ അഗുണോ പാകടോ ഹോതി ജാതിമണിസമീപേ ഠിതസ്സ വിയ കാചമണിനോ ദോസോ. സുഖജീവിനോതി സുഖേ ഠിതാ. യഥാ ദായകാനം സുഭരം ഹോതി, ഏവം സുഖേന അകിച്ഛേന പവത്തജീവികാ. തേനാഹ ‘‘പുബ്ബേ ഭിക്ഖൂ’’തിആദി.

അത്തനോ രുചിവസേന ഗാമകിച്ചം നേതീതി ഗാമണി, തേ പന ഹീളേന്തോ വദതി ‘‘ഗാമണികാ’’തി. വിസ്സജ്ജേത്വാതി സതിവോസ്സഗ്ഗവസേന വിസ്സജ്ജേത്വാ കിലേസമുച്ഛായാതി മഹിച്ഛാസങ്ഖാതായ തണ്ഹാമുച്ഛായ. സീലവന്താനംയേവ ഹി ദുപ്പടിപത്തിം സന്ധായ ദേവപുത്തോ വദതി. വത്തബ്ബയുത്തകേയേവാതി ഓവാദേന മയാ അനുഗ്ഗഹേതബ്ബമേവ. ഛഡ്ഡിതകാതി പരിച്ചത്താ ആചരിയുപജ്ഝായാദീഹി. തതോ ഏവ അനാഥാ അപ്പതിട്ഠാ. പേതാതി വിഗതജീവിതാ മതാ. യഥാ പേതാ, തഥേവ ഹോന്തി അത്തഹിതാസമത്ഥതായ വിഞ്ഞൂനം ജിഗുച്ഛിതബ്ബതായ ച.

ജന്തുസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.