൮. പിഹിതസുത്തവണ്ണനാ

൬൮. പഞ്ഹോതി ഞാതും ഇച്ഛിതോ അത്ഥോ. പുച്ഛിതോതി സത്തമസുത്തേ ഗാഥായ പുരിമദ്ധം പച്ഛിമദ്ധം, പച്ഛിമം പുരിമം കത്വാ അട്ഠമസുത്തേ ദേവതായ പുച്ഛിതത്താ വുത്തം ‘‘ഹേട്ഠുപരിയായവസേന പുച്ഛിതോ’’തി. പുച്ഛാനുരൂപം വിസ്സജ്ജനന്തി അവുത്തമ്പി സിദ്ധമേതന്തി അനാഹടം.

പിഹിതസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.