൩. മിത്തസുത്തവണ്ണനാ

൫൩. സഹ അത്ഥേന വത്തതീതി സത്ഥോ, ഭണ്ഡമൂലം ഗഹേത്വാ വാണിജ്ജവസേന ദേസന്തരാദീസു വിചരണകജനസമൂഹോ. തേനാഹ ‘‘സദ്ധിംചരോ’’തി, സഹചരണകോതി അത്ഥോ. മിത്തന്തി സിനേഹയോഗേന മിത്തകിച്ചയുത്തം. ഇധാധിപ്പേതപ്പകാരം ദസ്സേതും ‘‘രോഗേ ഉപ്പന്നേ’’തിആദി വുത്തം. തഥാരൂപേതി ജിഗുച്ഛനീയേ, ദുത്തികിച്ഛേ വാ. യഥാ അസണ്ഠിതാനം സണ്ഠാപനവസേന പവസതോ പുരിസസ്സ ഭോഗബ്യസനേ നാഥതാ, ഏവം പുത്തസിനേഹവസേന പുത്തസ്സ മാതുയാ അന്തോഗേഹേ നാഥതാതി വുത്തം ‘‘മാതാ മിത്തം സകേ ഘരേ’’തി. അത്ഥജാതസ്സാതി ഉപട്ഠിതപയോജനസ്സാതി അത്ഥോതി ആഹ ‘‘ഉപ്പന്നകിച്ചസ്സാ’’തി. സമ്പരായഹിതന്തി സമ്പരായേ ഹിതാവഹം.

മിത്തസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.