൮. ഹിരീസുത്തവണ്ണനാ

൧൮. നിസേധേതീതി നിവാരേതി പവത്തിതും ന ദേതി. പുച്ഛതി ദേവതാ. അപഹരന്തോതി അപനേന്തോ, യഥാ സബ്ബേന സബ്ബം അക്കോസവത്ഥു ന ഹോതി, ഏവം പരിഹരന്തോതി അത്ഥോ. ബുജ്ഝതി സാരഥിവിധം. അത്തനി നിപാതം ന ദേതി, ആജാനീയോ ഹി യുത്തം പജാനാതി. അഭൂതേന അഭൂതക്കോസേന പരിമുത്തോ നാമ നത്ഥി ബാലാനഞ്ച ജനാനം പരാപവാദേ യുത്തപയുത്തഭാവതോ. തേനാഹ ഭഗവാ –

‘‘നിന്ദന്തി തുണ്ഹിമാസീനം, നിന്ദന്തി ബഹുഭാണിനം;

മിതഭാണിമ്പി നിന്ദന്തി, നത്ഥി ലോകേ അനിന്ദിതോ’’തി. (ധ. പ. ൨൨൭);

തനുയാതി വാ കതിപയാ. തേനാഹ ‘‘അപ്പകാ’’തി. സദാ സതാതി ഹിരിനിസേധഭാവേ കാരണവചനം. പപ്പുയ്യാതി പത്വാ അധിഗന്ത്വാ. വാനതോ നിക്ഖന്തത്താ നിബ്ബാനം, അസങ്ഖതധാതു.

ഹിരീസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.