൫. സണമാനസുത്തവണ്ണനാ

൧൫. ഠിതേ മജ്ഝന്ഹികേതി പുബ്ബദ്ധം നിക്ഖമിത്വാ അപരദ്ധം അപ്പത്വാ ഠിതമജ്ഝന്ഹേ. സന്നിസീവേസൂതി പരിസ്സമവിനോദനത്ഥം സബ്ബസോ സന്നിസീദന്തേസു. ദ-കാരസ്സ ഹി വ-കാരം കത്വാ നിദ്ദേസോ. തേനാഹ ‘‘സന്നിസിന്നേസു വിസ്സമമാനേസൂ’’തി. സബ്ബസത്താനന്തി സബ്ബേസഞ്ച ആഹാരൂപജീവിതസത്താനം ഘമ്മതാപനേ സന്തത്തകായാനം ഇരിയാപഥദുബ്ബല്യകാലോതി ഠാനാദിഇരിയാപഥസ്സ അസമത്ഥകാലോ. സണതി വിയാതി സദ്ദം കരോതി വിയ, യഥാ തം അഞ്ഞമ്പി മഹാവനം വക്ഖമാനനയേന. തേനാഹ ‘‘തപ്പടിഭാഗം നാമേത’’ന്തി ഛിദ്ദവേണുപബ്ബാനന്തി രന്ധജാതകീചകമഹാവേളുപബ്ബാനം. ദുതിയകം സഹായം അലഭന്തീ അനഭിരതിപരിതസ്സനായ ഏവമാഹ. അനപ്പകം സുഖന്തി വിപുലം ഉളാരം വിവേകസുഖം.

ഏകവിഹാരതായ സുഞ്ഞാഗാരം പവിട്ഠസ്സ. തേന കായവിവേകം ദസ്സേതി. അനിച്ചാനുപസ്സനാദീഹി നിച്ചസഞ്ഞാദിപ്പഹാനേന സന്തചിത്തസ്സ. തേന ചിത്തവിവേകം ദസ്സേതി. സംസാരേ ഭയം ഇക്ഖനതോ ഭിക്ഖുനോ ഉഭയവിവേകസമ്പന്നസ്സ, തതോ ഏവ ഉത്തരിം മനുസ്സധമ്മതോ രതിം ലാഭിനോ. അമാനുസീ രതീതി ഭാവനാരതി. പുരതോതി പുരിമഭാഗേ. പച്ഛതോതി പച്ഛിമഭാഗേ. അപരോതി അഞ്ഞോ. പുരതോതി വാ അനാഗതേ, അനാഗതം ആരബ്ഭാതി അത്ഥോ. പച്ഛതോതി അതീതേ അതീതം ആരബ്ഭ പടിപത്തിയാ വിബാധനതോ. പരോതി കോധോ ചിത്തപടിദുസ്സനതായ. ന പരോതി അപരോ, ലോഭോ, സോ ചേ ന വിജ്ജതി. ഏതേന അനാഗതപ്പജപ്പനായ അതീതാനുസോചനായ ച അഭാവം ദസ്സേതി. അതീവ ഫാസു ഭവതീതി നീവരണജേട്ഠകസ്സ കാമച്ഛന്ദസ്സ വിഗമേന വിക്ഖമ്ഭിതനീവരണസ്സ ഝാനസ്സ വസേന അതിവിയ ഫാസുവിഹാരോ ഹോതി. ഏകസ്സ വസതോ വനേതി തണ്ഹാദുതിയികാഭാവേന ഏകസ്സ അരഞ്ഞേ വിവേകവാസം വസതോ. സേസം താദിസമേവാതി സേസമേത്ഥ യം വത്തബ്ബം, തം പഠമഗാഥായം വുത്തസദിസമേവ.

സണമാനസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.