൫. ചൂളകമ്മവിഭങ്ഗസുത്തവണ്ണനാ

൨൮൯. അങ്ഗസുഭതായാതി അങ്ഗാനം ഹത്ഥപാദാദിസരീരാവയവാനം സുന്ദരഭാവേന. യം അപച്ചം കുച്ഛിതം മുദ്ധം വാ, തത്ഥ ലോകേ മാണവവോഹാരോ, യേഭുയ്യേന സത്താ ദഹരകാലേ സുദ്ധധാതുകാ ഹോന്തീതി വുത്തം, ‘‘തരുണകാലേ വോഹരിംസൂ’’തി. അധിപതിത്താതി ഇസ്സരഭാവതോ.

സമാഹാരന്തി സന്നിചയം. പണ്ഡിതോ ഘരമാവസേതി യസ്മാ അപ്പതരേപി ബ്യയമാനേ ഭോഗാ ഖീയന്തി, അപ്പതരേപി സഞ്ചയമാനേ വഡ്ഢന്തി, തസ്മാ വിഞ്ഞുജാതികോ കിഞ്ചി ബ്യയം അകത്വാ അയമേവ ഉപ്പാദേന്തോ ഘരാവാസം അനുതിട്ഠേയ്യാതി ലോഭാദേസിതമത്ഥം വദതി.

ധനലോഭേന…പേ… നിബ്ബത്തോ. ലോഭവസികസ്സ ഹി ഗതി നിരയോ വാ തിരച്ഛാനയോനി വാ. വുത്തഞ്ഹേതം – ‘‘നിമിത്തസ്സാദഗഥിതം വാ, ഭിക്ഖവേ, വിഞ്ഞാണം തിട്ഠമാനം തിട്ഠതി അനുബ്യഞ്ജനസ്സാദഗഥിതം വാ. തസ്മിം സമയേ കാലങ്കരേയ്യ, ദ്വിന്നം ഗതീനം അഞ്ഞതരം ഗതിം വദാമി – നിരയം വാ തിരച്ഛാനയോനിം വാ’’തി (സം. നി. ൪.൨൩൫). നിരയേ നിബ്ബത്തിസ്സതി കതോകാസസ്സ കമ്മസ്സ പടിബാഹിതും അസക്കുണേയ്യഭാവതോ.

പത്തക്ഖന്ധഅധോമുഖഭാവം സന്ധായ ‘‘ഓനാമേത്വാ’’തി വുത്തം. ബ്രാഹ്മണചാരിത്തസ്സ ഭാവിതതം സന്ധായാഹ ‘‘ബ്രഹ്മലോകേ നിബ്ബത്തോ’’തി. തം പവത്തിം പുച്ഛീതി സുതമേതം മയാ, ‘‘മയ്ഹം പിതാ സുനഖോ ഹുത്വാ നിബ്ബത്തോ’’തി, ഏതം ഭോതാ ഗോതമേന വുത്തന്തി. കിമിദം വുത്തന്തി ഇമം പവത്തിം പുച്ഛി.

തഥേവ വത്വാതി യഥാ സുനഖസ്സ വുത്തം, തഥേവ വത്വാ. അവിസംവാദനത്ഥന്തി, ‘‘തോദേയ്യബ്രാഹ്മണോ സുനഖോ ജാതോ’’തി അത്തനോ വചനസ്സ അവിസംവാദനത്ഥം, വിസംവാദനാഭാവദസ്സനത്ഥന്തി അധിപ്പായോ. ഞാതോമ്ഹി ഇമിനാതി ഇമിനാ മമ പുത്തേന മയ്ഹം പുരിമജാതിയം പിതാതി ഏവം ഞാതോ അമ്ഹീതി ജാനിത്വാ. ബുദ്ധാനുഭാവേന കിര സുനഖോ തഥാ ദസ്സേതി, ന ജാതിസ്സരതായ. ഭഗവന്തം ദിസ്വാ ഭുക്കരണം പന പുരിമജാതിസിദ്ധവാസനായ. ഭവപടിച്ഛന്നന്തി ഭവന്തരഭാവേന പടിച്ഛന്നം. നാമ-സദ്ദോ സമ്ഭാവനേ. പടിസന്ധിഅന്തരന്തി അഞ്ഞജാതിപടിസന്ധിഗ്ഗഹണേന ഹേട്ഠിമജാതം ഗതിം. അങ്ഗവിജ്ജാപാഠകോ കിരേസ, തേന അപ്പായുകദീഘായുകതാദിവസേന ചുദ്ദസ പഞ്ഹേ അഭിസങ്ഖരി; ഏവം കിരസ്സ അഹോസി, ‘‘ഇമേസം സത്താനം അപ്പായുകതാദയോ വിസേസാ അങ്ഗപച്ചങ്ഗവസേന സല്ലക്ഖിയന്തി. ന ഖോ പനേതം യുത്തം ‘അങ്ഗപച്ചങ്ഗാനി യാവ തേസം തേസം കാരണ’ന്തി; തസ്മാ ഭവിതബ്ബമേത്ഥ അഞ്ഞേനേവ കാരണേന. സമണോ ഗോതമോ തം കാരണം വിഭജിത്വാ കഥേസ്സതി, ഏവായം സബ്ബഞ്ഞൂതി നിച്ഛയോ മേ അപണ്ണകോ ഭവിസ്സതീ’’തി. അപരേ പന ഭണന്തി, ‘‘തിരച്ഛാനഗതം മനുസ്സം വാ ആവിസിത്വാ ഇച്ഛിതത്ഥകസാവനം നാമ മഹാമന്തവിജ്ജാവസേന ഹോതി; തസ്മാ ന ഏത്താവതാ സമണസ്സ ഗോതമസ്സ സബ്ബഞ്ഞുതാ സുനിച്ഛിതാ ഹോതി. യം നൂനാഹം കമ്മഫലമസ്സ ഉദ്ദിസ്സ പഞ്ഹം പുച്ഛേയ്യം, തത്ഥ ച മേ ചിത്തം ആരാധേന്തോ പഞ്ഹം ബ്യാകരിസ്സതി. ഏവായം സബ്ബഞ്ഞൂതി വിനിച്ഛയോ മേ ഭവിസ്സതീതി തേ പഞ്ഹേ പുച്ഛതീ’’തി.

ഭണ്ഡകന്തി സാപതേയ്യം, സന്തകന്തി അത്ഥോ. കമ്മുനാ ദാതബ്ബം ആദിയന്തീതി കമ്മദായാദാ, അത്തനാ കതൂപചിതകമ്മഫലഭാഗീതി അത്ഥോ. തം പന കമ്മദായജ്ജം കാരണോപചാരേന വദന്തോ, ‘‘കമ്മം ഏതേസം ദായജ്ജം ഭണ്ഡകന്തി അത്ഥോ’’തി ആഹ – യഥാ ‘‘കുസലാനം, ഭിക്ഖവേ, ധമ്മാനം സമാദാനഹേതു ഏവമിദം പുഞ്ഞം പവഡ്ഢതീ’’തി (ദീ. നി. ൩.൮൦). യവതി ഫലം സഭാവതോ ഭിന്നമ്പി അഭിന്നം വിയ മിസ്സിതം ഹോതി, ഏതേനാതി യോനീതി ആഹ – ‘‘കമ്മം ഏതേസം യോനി കാരണ’’ന്തി. മമത്തവസേന ബജ്ഝതി സംബജ്ഝതീതി ബന്ധു, ഞാതി സാലോഹിതോ ച. കമ്മം പന ഏകന്തസമ്ബന്ധമേവാതി ആഹ – ‘‘കമ്മം ഏതേസം ബന്ധൂ’’തി. പതിട്ഠാതി അവസ്സയോ. കമ്മസദിസോ ഹി സത്താനം അവസ്സയോ നത്ഥി, അഞ്ഞോ കോചി ഇസ്സരോ ബ്രഹ്മാ വാ ന കരോതി താദിസം കത്തും സജ്ജിതും അസമത്ഥഭാവതോ. യം പനേത്ഥ വത്തബ്ബം, തം വിസുദ്ധിമഗ്ഗസംവണ്ണനായം വുത്തനയേന വേദിതബ്ബം. കമ്മമേവാതി കസ്മാ അവധാരിതം, നനു കിലേസാപി സത്താനം ഹീനപണീതഭാവകാരണം, ന കേവലന്തി? സച്ചമേതം, കിലേസപയോഗേന വിപാകവട്ടം നിബ്ബത്തം കമ്മപവത്തിതമേവാതി കത്വാ വുത്തം. ‘‘കഥിതസ്സ അത്ഥം ന സഞ്ജാനാസീ’’തി സങ്ഖേപതോ വത്വാ നനു ഭഗവാ മഹാകാരുണികോ പരേസം ഞാപനത്ഥമേവ ധമ്മം ദേസേതീതി ആഹ – ‘‘മാനനിസ്സിതോ കിരേസാ’’തിആദി.

൨൯൦. സമത്തേനാതി പരിയത്തേന, യഥാ തം ഫലം ദാതും സമത്ഥം ഹോതി, ഏവം കതേന, ഉപചിതേനാതി അത്ഥോ. താദിസം പന അത്തനോ കിച്ചേ അനൂനം നാമ ഹോതീതി ആഹ ‘‘പരിപുണ്ണേനാ’’തി. സമാദിന്നേനാതി ഏത്ഥ സമാദാനം നാമ തണ്ഹാദിട്ഠീഹി ഗഹണം പരാമസനന്തി ആഹ – ‘‘ഗഹിതേന പരാമട്ഠേനാ’’തി. പടിപജ്ജതി ഏതായ സുഗതിദുഗ്ഗതീതി പടിപദാ, കമ്മം. തഥാ ഹി തം ‘‘കമ്മപഥോ’’തി വുച്ചതി.

ഏസാതി പടിപദാ. ദുബ്ബലം ഉപഘാതകമേവ സിയാതി ഉപപീളകസ്സ വിസയം ദസ്സേതും, ‘‘ബലവകമ്മേനാ’’തിആദി വുത്തം. ബലവകമ്മേനാതി പുഞ്ഞകമ്മേന. വദതി നാമാതി വദന്തോ വിയ ഹോതി. നിബ്ബത്താപേയ്യന്തി കസ്മാ വുത്തം, നനു ഉപപീളകസഭാവം കമ്മം ജനകസഭാവം ന ഹോതീതി? സബ്ബമേതം പരികപ്പനവചനം, യഥാ മനുസ്സാ പച്ചത്ഥികം പടിപക്ഖം കിഞ്ചി കാതും അസമത്ഥാപി കേചി ആലമ്ബനവസേന സമത്ഥാ വിയ അത്താനം ദസ്സേന്തി, ഏവംസമ്പദമിദന്തി കേചി. അപരേ പന ഭണന്തി – യസ്സിദം കമ്മസ്സവിപാകം പീളേതി, സചേ തസ്മിം അനോകാസേ ഏവ സയം വിപച്ചിതും ഓകാസം ലഭേയ്യ, അപായേസു ഏവ തംസമങ്ഗിപുഗ്ഗലം നിബ്ബത്താപേയ്യ, യസ്മാ തം കമ്മം ബലവം ഹുത്വാ അവസേസപച്ചയസമവായേന വിപച്ചിതും ആരദ്ധം, തസ്മാ ഇതരം തസ്സ വിപാകം വിബാധേന്തം ഉപപീളകം നാമ ജാതം. ഏതദത്ഥമേവ ചേത്ഥ ‘‘ബലവകമ്മേന നിബ്ബത്ത’’ന്തി ബലവഗ്ഗഹണം കതം. കിച്ചവസേന ഹി നേസം കമ്മാനം ഏതാ സമഞ്ഞാ, യദിദം ഉപപീളകം ഉപച്ഛേദകം ജനകം ഉപത്ഥമ്ഭകന്തി, ന കുസലാനി വിയ ഉപത്ഥമ്ഭാനി ഹോന്തി നിബ്ബത്തത്ഥായ. പീളേത്വാതി വിഹേഠേത്വാ പടിഘാടനാദിവസേന ഉച്ഛുതേലയന്താദയോ വിയ ഉച്ഛുതിലാദികേ വിബാധേത്വാ. നിരോജന്തി നിത്തേജം. നിയൂസന്തി നിരസം. കസടന്തി നിസ്സാരം. പരിസ്സയന്തി ഉപദ്ദവം.

ഇദാനി പരിസ്സയസ്സ ഉപനയനാകാരം ദസ്സേന്തേന തത്ഥ, ‘‘ദാരകസ്സാ’’തിആദിം വത്വാ ഭോഗാനം വിനാസനാകാരം ദസ്സേതും, പുന ‘‘ദാരകസ്സാ’’തിആദി വുത്തം. കുമ്ഭദോഹനാതി കുമ്ഭപൂരഖീരാ. ഗോമണ്ഡലേതി ഗോയൂഥേ.

അട്ഠുസഭഗമനം കത്വാതി അട്ഠഉസഭപ്പമാണം പദേസം പച്ചത്ഥികം ഉദ്ദിസ്സ ധനുഗ്ഗഹോ അനുയായിം കത്വാ. തന്തി സരം. അഞ്ഞോതി പച്ചത്ഥികോ. തത്ഥേവ പാതേയ്യ അച്ചാസന്നം കത്വാ സരസ്സ ഖിത്തത്താ. വാളമച്ഛോദകന്തി മകരാദിവാളമച്ഛവന്തം ഉദകം.

പടിസന്ധിനിബ്ബത്തകം കമ്മം ജനകകമ്മം നാമ പരിപുണ്ണവിപാകദായിഭാവതോ, ന പവത്തിവിപാകമത്തനിബ്ബത്തകം. ഭോഗസമ്പദാദീതി ആദി-സദ്ദേന ആരോഗ്യസമ്പദാദി-പരിവാരസമ്പദാദീനി ഗണ്ഹാതി. ന ദീഘായുകതാദീനി ഹി അപ്പായുകതാസംവത്തനികേന കമ്മുനാ നിബ്ബത്താനി; അഞ്ഞം ദീഘായുകതാകരണേന ഉപത്ഥമ്ഭേതും സക്കോതി; ന അതിദുബ്ബണ്ണം അപ്പേസക്ഖം നീചകുലീനം ദുപ്പഞ്ഞം വാ വണ്ണവന്തതാദിവസേന. തഥാ ഹി വക്ഖതി, ‘‘ഇമസ്മിം പന പഞ്ഹവിസ്സജ്ജനേ’’തിആദി, തം പന നിദസ്സനവസേന വുത്തന്തി ദട്ഠബ്ബം.

പുരിമാനീതി ഉപപീളകോപച്ഛേദകാനി. ഉപപീളകുപഘാതാ നാമ കുസലവിപാകപടിബാഹകാതി അധിപ്പായേന ‘‘ദ്വേ അകുസലാനേവാ’’തി വുത്തം. ഉപത്ഥമ്ഭകം കുസലമേവാതി ഏത്ഥ യഥാ ജനകം ഉഭയസഭാവം, ഏവം ഇതരേസമ്പി ഉഭയസഭാവതായ വുച്ചമാനായ ന കോചി വിരോധോ. ദേവദത്താദീനഞ്ഹി നാഗാദീനം ഇതോ അനുപ്പവച്ഛിതാനം പേതാദീനഞ്ച നരകാദീസു അകുസലകമ്മവിപാകസ്സ ഉപത്ഥമ്ഭനുപപീളനുപഘാതനാനി ന ന സമ്ഭവന്തി. ഏവഞ്ച കത്വാ യാ ഹേട്ഠാ ബഹൂസു ആനന്തരിയേസു ഏകേന ഗഹിതപടിസന്ധികസ്സ ഇതരേസം തസ്സ അനുബലപ്പദായിതാ വുത്താ, സാപി സമത്ഥിതാ ഹോതി. യസ്മിഞ്ഹി കമ്മേ കതേ ജനകനിബ്ബത്തം കുസലഫലം വാ അകുസലഫലം വാ ബ്യാധിധാതുസമതാദിനിമിത്തം വിബാധീയതി, തമുപത്ഥമ്ഭകം. യസ്മിം പന കതേ ജാതിസമത്ഥസ്സ പടിസന്ധിയം പവത്തിയഞ്ച വിപാകകടത്താരൂപാനം ഉപ്പത്തി ഹോതി, തം ജനകം. യസ്മിം പന കതേ അഞ്ഞേന ജനിതസ്സ ഇട്ഠസ്സ വാ അനിട്ഠസ്സ വാ ഫലസ്സ വിബാധാവിച്ഛേദപച്ചയാനുപ്പത്തിയാ ഉപബ്രൂഹനപച്ചയുപ്പത്തിയാ ച ജനകസാമത്ഥിയാനുരൂപം പരിവുത്തിചിരതരപബന്ധാ ഹോതി, ഏതം ഉപത്ഥമ്ഭകം. തഥാ യസ്മിം കതേ ജനകനിബ്ബത്തം കുസലഫലം അകുസലഫലം വാ ബ്യാധിധാതുസമതാദിനിമിത്തം വിബാധീയതി, തം ഉപപീളകം. യസ്മിം പന കതേ ജനകസാമത്ഥിയവസേന ചിരതരപബന്ധാരഹമ്പി സമാനം ഫലം വിച്ഛേദകപച്ചയുപ്പത്തിയാ വിച്ഛിജ്ജതി, തം ഉപഘാതകന്തി അയമേത്ഥ സാരോ.

തത്ഥാതി തേസു കമ്മേസു. ഉപച്ഛേദകകമ്മേനാതി ആയുനോ ഉപഘാതകകമ്മേന. സ്വായമുപഘാതകഭാവോ ദ്വിധാ ഇച്ഛിതബ്ബോതി തം ദസ്സേതും ‘‘പാണാതിപാതിനാ’’തിആദി വുത്തം. ന സക്കോതി പാണാതിപാതകമ്മുനാ സന്താനസ്സ തഥാഭിസങ്ഖതത്താ. യസ്മിഞ്ഹി സന്താനേ നിബ്ബത്തം, തസ്സ തേന അഭിസങ്ഖതതാ അവസ്സം ഇച്ഛിതബ്ബാ തത്ഥേവ തസ്സ വിപാകസ്സ വിനിബന്ധനതോ. ഏതേന കുസലസ്സ കമ്മസ്സ ആയൂഹനക്ഖണേയേവ പാണാതിപാതോ താദിസം സാമത്ഥിയുപഘാതം കരോതീതി ദസ്സേതി, തതോ കമ്മം അപ്പഫലം ഹോതി. ‘‘ദീഘായുകാ’’തിആദിനാ ഉപഘാതസാമത്ഥിയേന ഖേത്തേ ഉപ്പന്നസസ്സം വിയ ഉപപത്തിനിയാമകാ ധമ്മാതി ദസ്സേതി. ഉപപത്തി നിയതവിസേസേ വിപച്ചിതും ഓകാസേ കരോന്തേ ഏവ കുസലകമ്മേ ആകഡ്ഢിയമാനപടിസന്ധികം പാണാതിപാതകമ്മം അപ്പായുകത്ഥായ നിയമേതീതി ആഹ – ‘‘പടിസന്ധിമേവ വാ നിയാമേത്വാ അപ്പായുകം കരോതീ’’തി. പാണാതിപാതചേതനായ അച്ചന്തകടുകവിപാകത്താ സന്നിട്ഠാനചേതനായ നിരയേ നിബ്ബത്തതി തസ്സാ അത്ഥസ്സ ഖീണാഭാവതോ; ഇതരേ പന ന തഥാ ഭാരിയാതി ആഹ – ‘‘പുബ്ബാ…പേ… ഹോതീ’’തി. ഇധ പന യം ഹേട്ഠാ വുത്തസദിസം, തം വുത്തനയേന വേദിതബ്ബം.

മനുസ്സാമനുസ്സപരിസ്സയാതി മാനുസകാ അമാനുസകാ ച ഉപദ്ദവാ. പുരതോതി പുബ്ബദ്വാരതോ. പച്ഛതോതി പച്ഛിമവത്ഥുതോ. പവട്ടമാനാതി പരിജനസ്സ, ദേവതാനം വാ ദേസേന പവട്ടമാനാ. പരേഹീതി പുരാതനേഹി പരേഹി. സമ്മുഖീഭാവന്തി സാമിഭാവവസേന പച്ചക്ഖത്തം. ആഹരിത്വാ ദേന്തി ഇണായികാ. കമ്മന്താതി വണിജ്ജാദികമ്മാനി. അപാണാതിപാതകമ്മന്തി പാണാതിപാതസ്സ പടിപക്ഖഭൂതം കമ്മം; പാണാതിപാതാ വിരതിവസേന പവത്തിതകമ്മന്തി അത്ഥോ. ദീഘായുകസംവത്തനികം ഹോതി വിപാകസ്സ കമ്മസരിക്ഖഭാവതോ. ഇമിനാ നയേനാതി ഇമിനാ അപ്പായുകദീഘായുകസംവത്തനികേസു കമ്മേസു യഥാവുത്തേന തം സംവത്തനികവിഭാവനനയേന.

വിഹേഠനകമ്മാദീനിപീതി പി-സദ്ദേന കോധഇസ്സാമനകമച്ഛേരഥദ്ധഅവിദ്ദസുഭാവവസേന പവത്തിതകമ്മാനി സങ്ഗണ്ഹാതി. തഥേവാതി യഥാ പാണാതിപാതകമ്മം അത്ഥതോ ഏവം വദതി നാമാതി വുത്തം, തഥേവ വദമാനാനി വിയ. ‘‘യം യദേവാതിപത്ഥേന്തി, സബ്ബമേതേന ലബ്ഭതീ’’തി (ഖു. പാ. ൮.൧൦) വചനതോ യഥാ സബ്ബകുസലം സബ്ബാസം സമ്പത്തീനം ഉപനിസ്സയോ, ഏവം സബ്ബം അകുസലം സബ്ബാസം വിപത്തീനം ഉപനിസ്സയോതി, ‘‘ഉപപീളനേന നിബ്ഭോഗതം ആപാദേത്വാ’’തിആദി വുത്തം. തഥാ ഹി പാണാതിപാതകമ്മവസേനപി അയം നയോ ദസ്സിതോ. അവിഹേഠനാദീനീതി ഏത്ഥ ആദി-സദ്ദേന അക്കോധന-അനിസ്സാമന-ദാന-അനതിമാന-വിദ്ദസുഭാവേന പവത്തകമ്മാനി സങ്ഗണ്ഹാതി.

൨൯൩. ഇസ്സാ മനോ ഏതസ്സാതി ഇസ്സാമനകോതി ആഹ ‘‘ഇസ്സാസമ്പയുത്തചിത്തോ’’തി. ഉപക്കോസന്തോതി അക്കോസവത്ഥൂഹി അക്കോസന്തോ. ഇസ്സം ബന്ധതീതി ഇസ്സം അനുബന്ധതി ഇസ്സാസഹിതമേവ ചിത്തം അനുപവത്തേതി. അപ്പേസക്ഖോതി അപ്പാനുഭാവോ അപ്പഞ്ഞാതോ. തേനാഹ ‘‘ന പഞ്ഞായതീ’’തി. സാ പനസ്സ അപ്പാനുഭാവതാ പരിവാരാഭാവേന പാകടാ ഹോതീതി ആഹ ‘‘അപ്പപരിവാരോ’’തി.

൨൯൪. മച്ഛരിയവസേന ന ദാതാ ഹോതീതി സബ്ബസോ ദേയ്യധമ്മസ്സ അഭാവേന ന ദാതാ ന ഹോതി. അമച്ഛരീ ഹി പുഗ്ഗലോ സതി ദേയ്യധമ്മേ യഥാരഹം ദേതിയേവ.

൨൯൫. അഭിവാദേതബ്ബം ഖേത്തവസേന മത്ഥകപ്പത്തം ദസ്സേതും, ‘‘ബുദ്ധം വാ’’തിആദി വുത്തം. അഞ്ഞേപി മാതുപിതുജേട്ഠഭാതരാദയോ അഭിവാദനാദിഅരഹാ സന്തി, തേസു ഥദ്ധാദിവസേന കരണം നീചകുലസംവത്തനികമേവ. ന ഹി പവത്തേ സക്കാ കാതുന്തി സമ്ബന്ധോ. തേന പവത്തിവിപാകദായിനോ കമ്മസ്സ വിസയോ ഏസോതി ദസ്സേതി. തേനാഹ ‘‘പടിസന്ധിമേവ പനാ’’തിആദി.

൨൯൬. അപരിപുച്ഛനേനാതി അപരിപുച്ഛാമത്തേന നിരയേ ന നിബ്ബത്തതി; അപരിപുച്ഛാഹേതു പന കത്തബ്ബാകരണാദീഹി സിയാ നിരയനിബ്ബത്തീതി പാളിയം, ‘‘ന പരിപുച്ഛിതാ ഹോതീ’’തിആദി വുത്തന്തി ദസ്സേന്തോ, ‘‘അപരിപുച്ഛകോ പനാ’’തിആദിമാഹ. യഥാനുസന്ധിം പാപേസീതി ദേസനം യഥാനുസന്ധിനിട്ഠാനം പാപേസി. സേസം വുത്തനയത്താ സുവിഞ്ഞേയ്യമേവ.

ചൂളകമ്മവിഭങ്ഗസുത്തവണ്ണനായ ലീനത്ഥപ്പകാസനാ സമത്താ.