൫. ദന്തഭൂമിസുത്തവണ്ണനാ

൨൧൩. ഫുസേയ്യാതി ഞാണഫുസനാ നാമ അധിപ്പേതാ, തസ്മാ ലഭേയ്യാതി അധിഗച്ഛേയ്യ. ഏവം പടിപന്നോതി, ‘‘അപ്പമത്തോ ആതാപീ പഹിതത്തോ’’തി വുത്തപ്പകാരേന പടിപന്നോ. അജാനനകോട്ഠാസേയേവാതി അവധാരണേന അത്തനി കതം ദോസാരോപനം നിവത്തേതി.

൨൧൪. അപ്പനാഉപചാരന്തി അപ്പനഞ്ചേവ ഉപചാരഞ്ച പാപേത്വാ കഥേസീതി അത്ഥം വദന്തി, അപ്പനാസഹിതോ പന ഉപചാരോ അപ്പനാഉപചാരോ, തം പാപേത്വാ കഥേസീതി അത്ഥോ.

നിക്ഖമതീതി നിക്ഖമോ, അവഗ്ഗാഹകാമതോ നിക്ഖമനം നിക്ഖമോ ഏവ നേക്ഖമ്മോ, പഠമജ്ഝാനാദി. സതി കിലേസകാമേ അത്തനോ ഉപഹാരം ഉപചാരേത്വാ അസ്സാദേത്വാ പരിഭുഞ്ജതി നാമാതി ആഹ – ‘‘ദുവിധേപി കാമേ പരിഭുഞ്ജമാനോ’’തി. ദുവിധേപീതി ഹീനപണീതാദിവസേന ദുവിധേ.

൨൧൫. കൂടാകാരന്തി ഗാള്ഹസാഠേയ്യം അപ്പതിരൂപേ ഠാനേ ഖന്ധഗതപാതനാദി. ദന്തഗമനന്തി ദന്തേഹി നിബ്ബിസേവനേഹി ഗന്ധബ്ബഗതിം. പത്തബ്ബം ഭൂമിന്തി സമ്മാകിരിയായ ലദ്ധബ്ബസമ്പത്തിം.

൨൧൬. ബ്യതിഹരണവസേന ലങ്ഘകം വിലങ്ഘകം, അഞ്ഞമഞ്ഞഹത്ഥഗ്ഗഹണം. തേനാഹ – ‘‘ഹത്ഥേന ഹത്ഥം ഗഹേത്വാ’’തി.

൨൧൭. ഗഹേതും സമത്ഥോതി ഗണികാരഹത്ഥിനീഹി ഉപലാപേത്വാ അരഞ്ഞഹത്ഥിം വചനവസേന ഗഹേതും സമത്ഥോ. അതിപസ്സിത്വാ അതിട്ഠാനവസേന പസ്സിത്വാ. ഏത്ഥഗേധാതി ഏതസ്മിം അരഞ്ഞേ നാഗവനേ പവത്തഗേധാ. സുഖായതീതി സുഖം അയതി പവത്തേതി, ‘‘സുഖം ഹരതീ’’തി വാ പാഠോ. ഡിണ്ഡിമോ ആനകോ. നിഹിതസബ്ബവങ്കദോസോതി അപഗതസബ്ബസാഠേയ്യദോസോ. അപനീതകസാവോതി അപേതസാരമ്ഭകസാവോ.

൨൧൯. പഞ്ചകാമഗുണനിസ്സിതസീലാനന്തി അകുസലാനം. ഗേഹസ്സിതസീലാനന്തി വാ വട്ടസന്നിസ്സിതസീലാനം.

൨൨൨. ഏസ നയോ സബ്ബത്ഥാതി, ‘‘മജ്ഝിമോ, ദഹരോ’’തി ആഗതേസു ഉപമാവാരേസു, ‘‘ഥേരോ’’തിആദിനാ ആഗതേസു ഉപമേയ്യവാരേസൂതി പഞ്ചസു സംകിലേസപക്ഖിയേസു വാരേസു ഏസ യഥാവുത്തോവ നയോതി വേദിതബ്ബോ. സേസം സുവിഞ്ഞേയ്യമേവ.

ദന്തഭൂമിസുത്തവണ്ണനായ ലീനത്ഥപ്പകാസനാ സമത്താ.