൪. മധുരസുത്തവണ്ണനാ

൩൧൭. മധുരായന്തി ഉത്തരമധുരായം. ഗുന്ദാവനേതി കാളസിപ്പലിവനേ. അതിമുത്തകവനേതി ച വദന്തി. ചതൂസു വണ്ണേസു ബ്രാഹ്മണോവ സേട്ഠോ വണ്ണോ. പണ്ഡരോതി പരിസുദ്ധോ. കാളകോതി അപരിസുദ്ധോ. ജാതിഗോത്താദിപഞ്ഞാപനട്ഠാനേസൂതി ജാതിഗോത്താദിവസേന സുദ്ധചിന്തായം ബ്രാഹ്മണാ ഏവ സുദ്ധജാതികാ, ന ഇതരേതി അധിപ്പായോ. സംസാരതോ വാ സുദ്ധചിന്തായം ബ്രാഹ്മണാവ സുജ്ഝന്തി വേദവിഹിതസ്സ സുദ്ധവിധിനോ അഞ്ഞേസം അവിസയത്താതി അധിപ്പായോ. തം പനേതം തേസം വിരുജ്ഝതി ഖത്തിയവേസ്സാനമ്പി മന്തജ്ഝേനസ്സ അനുഞ്ഞാതത്താ, മന്തജ്ഝേനവിധിനാ ച സംസാരസുദ്ധിയാഭാവതോ. പുത്താ നാമ അനോരസാപി ഹോന്തി, ന തഥാ ഇമേതി ആഹ ‘‘ഓരസാ’’തി. ഉരേ സംവഡ്ഢിതപുത്തോപി ‘‘ഓരസ’’ന്തി വുച്ചതി. ഇമേ പന മുഖതോ നിഗ്ഗതോ ഹുത്വാ ഉരേ സംവഡ്ഢാതി ദസ്സേതും ‘‘ഓരസാ മുഖതോ ജാതാ’’തി വുത്തം. തതോ ഏവ ബ്രഹ്മതോ ജാതാതി ബ്രഹ്മജാ, ബ്രഹ്മസമ്ഭൂതാപി ‘‘ബ്രഹ്മജാ’’തി വുച്ചന്തി, ന തഥാ ഇമേ. ഇമേ പന പച്ചക്ഖതോ ബ്രഹ്മുനാ നിമ്മിതാതി ബ്രഹ്മനിമ്മിതാ, തതോ ഏവ ബ്രഹ്മതോ ലദ്ധബ്ബവിജ്ജാദിദായജ്ജദായാദാതി ബ്രഹ്മദായാദാതി സബ്ബമേതം ബ്രാഹ്മണാനം കത്ഥനാപലാപസദിസം വിഞ്ഞൂനം അപ്പമാണം അവിമദ്ദക്ഖമം വാചാവത്ഥുമത്തം ബ്രഹ്മകുത്തസ്സേവ അഭാവതോ. യം പനേത്ഥ വത്തബ്ബം, തം വിസുദ്ധിമഗ്ഗവണ്ണനായം വുത്തമേവ. തേനാഹ ‘‘ഘോസോയേവാ’’തിആദി. വോഹാരമത്തമേവേതന്തി ഏതം ‘‘ബ്രാഹ്മണോവ സേട്ഠോ വണ്ണോ’’തിആദി വചനമത്തമേവ, ന തസ്സ അത്ഥോ തേഹി അധിപ്പേതപ്പകാരോ അത്ഥി.

൩൧൮. സമിജ്ഝേയ്യാതി ദിട്ഠിദീപനവസേന അത്തനോ അജ്ഝാസയോ നിപ്ഫജ്ജേയ്യ. തേനാഹ ‘‘മനോരഥോ പൂരേയ്യാ’’തി. ഖത്തിയോപീതി പരഖത്തിയോപി. അസ്സാതി സമിദ്ധധനാദിം പത്തസ്സ. തേനാഹ – ‘‘ഇസ്സരിയസമ്പത്തസ്സാ’’തി നേസന്തി ഏതേസം ചതുന്നം വണ്ണാനം ഏത്ഥ പുബ്ബുട്ഠായിഭാവാദിനാ ഇതരേഹി ഉപചരിതബ്ബതായ ന കിഞ്ചി നാനാകരണന്തി യോജനാ.

൩൨൨. അഹം ചീവരാദീഹി ഉപട്ഠാകോ, തുമ്ഹാകം ഇച്ഛിതച്ഛിതക്ഖണേ വദേയ്യാഥ യേനത്ഥോതി യോജനാ. ചോരാദിഉപദ്ദവനിസേധനേന രക്ഖാഗുത്തി, ദാനാദിനിമിത്തഉപദ്ദവനിസേധനേന ആവരണഗുത്തി. പച്ചുപ്പന്നാനത്ഥനിസേധനേന വാ രക്ഖാഗുത്തി, ആഗാമിഅനത്ഥനിസേധനേന ആവരണഗുത്തി. ഏത്ഥ ച ഖത്തിയാദീസു യോ യോ ഇസ്സരോ, തസ്സ ഇതരേന അനുവത്തേതബ്ബഭാവേ, കുസലാകുസലകരണേന നേസം വസേന ലദ്ധബ്ബഅഭിസമ്പരായേ, പബ്ബജിതേഹി ലദ്ധബ്ബസാമീചികിരിയായ ച അണുമത്തോപി വിസേസോ നത്ഥി, തസ്മാ സോ വിസേസാഭാവോ പാളിയം തത്ഥ തത്ഥ വാരേ ‘‘ഏവം സന്തേ’’തിആദിനാ വിഭാവിതോ. സേസം സുവിഞ്ഞേയ്യമേവ.

മധുരസുത്തവണ്ണനായ ലീനത്ഥപ്പകാസനാ സമത്താ.