൧. പഠമവഗ്ഗവണ്ണനാ

പഠമേ ഹരിതപത്തവണ്ണോ ഹരിതകോ. ചാപലസുണം അമിഞ്ജകോ. അങ്കുരമത്തമേവ ഹി തസ്സ ഹോതി. പലണ്ഡുകാദയോ സഭാവേനേവ വട്ടന്തി. സൂപസമ്പാകാദീ വിനാപി അന്തമസോ യാഗുഭത്തേപി പക്ഖിപിതും വട്ടതീതി ലിഖിതം, ‘‘ഭിക്ഖുനിയാപി ഗിലാനായ പുരേഭത്തമേവ ലസുണം കപ്പതി, ന അഗിലാനായാ’’തി അഭയഗിരീനം ഉഗ്ഗഹോതി.

ദുതിയേ ആബാധപച്ചയാ ഭിക്ഖുനിസങ്ഘം ആപുച്ഛിത്വാ സംഹരാപേതും വട്ടതി, ഭിക്ഖുസ്സ ഏത്ഥ ച ലസുണേ ച ദുക്കടം.

സത്തമേ ‘‘സമുട്ഠാനാദീനി അദ്ധാനമഗ്ഗസിക്ഖാപദസദിസാനീ’’തി പാഠോ.

നവമേ കുട്ടോ നാമ ഘരകുട്ടോ. പാകാരോ നാമ പരിക്ഖേപപാകാരോ.

ഛഡ്ഡിതഖേത്തേതി പുരാണഖേത്തേ. സങ്ഘസന്തകേ ഭിക്ഖുസ്സ ഛഡ്ഡേതും വട്ടതി സങ്ഘപരിയാപന്നത്താ. ഭിക്ഖുനീനമ്പി സങ്ഘസന്തകേ ഭിക്ഖുസങ്ഘസന്തകേ വുത്തനയേനേവ വട്ടതി. ഏവം സന്തേപി സാരുപ്പവസേന കാതബ്ബന്തി ലിഖിതം.

ദസമേ ‘‘സയം താനി വത്ഥൂനി കരോന്തിയാ’’തിആദി ഇധ സിക്ഖാപദേ നത്ഥി. കസ്മാ? ഏളകലോമസമുട്ഠാനത്താ. യദി ഏവം കസ്മാ വുത്തന്തി ചേ? സുത്താനുലോമമഹാപദേസതോ. യദി നച്ചാദീനി പസ്സിതും വാ സുണിതും വാ ന ലഭതി, പഗേവ അത്തനാ കാതുന്തി നയതോ ലബ്ഭമാനത്താ വുത്തം. ഇതരഥാ മഹാപദേസാ നിരത്ഥകാ സിയും. ‘‘ഏവം അഞ്ഞത്ഥപി നയോ നേതബ്ബോ. സമുട്ഠാനമ്പി ഇധ വുത്തമേവ അഗ്ഗഹേത്വാ ഛസമുട്ഠാനവസേന ഗഹേതബ്ബ’’ന്തി ആചരിയാ. ഇധ വുത്തം സമുട്ഠാനം നാമ മൂലഭൂതസ്സ അന്തരാ വുത്താപത്തിയാ, തസ്മാ ഏളകലോമസമുട്ഠാനമേവാതി അപരേ. ആരാമേ ഠത്വാതി ന കേവലം ഠത്വാ, തതോ ഗന്ത്വാ പന സബ്ബിരിയാപഥേഹിപി ലഭതി. ആരാമേ ഠിതാതി പന ആരാമപരിയാപന്നാതി അത്ഥോ. ഇതരഥാ നിസിന്നാപി ന ലഭേയ്യാതി.

പഠമവഗ്ഗവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.