നിസ്സഗ്ഗിയകണ്ഡം

ദുതിയേ ഇധ ഭാജാപിതായ ലദ്ധചീവരം നിസ്സഗ്ഗിയം ഹോതി, തം വിനയകമ്മം കത്വാപി അത്തനാ ന ലബ്ഭതി.

തതിയേ ‘‘സമുട്ഠാനാദീനി അദിന്നാദാനസദിസാനി, ഇദം പന ദുക്ഖവേദന’’ന്തി പാഠോ.

ചതുത്ഥേ പഠമം വിഞ്ഞത്തം അലഭിത്വാ അഞ്ഞം തതോ ഊനതരമ്പി ലഭേയ്യ, നിസ്സഗ്ഗിയമേവ അങ്ഗസമ്പത്തിതോ.