൧൩. പാപസമാചാരദുതിയസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

തേരസമേ ഏവം വദേയ്യാതി താ സമനുഭട്ഠാ ഭിക്ഖുനിയോ ഏവം വദേയ്യ. ഏവാചാരാതി ഏവംആചാരാ, യാദിസോ തുമ്ഹാകം ആചാരോ, താദിസോ ആചാരോതി അത്ഥോ, ഏസ നയോ സബ്ബത്ഥ. ഉഞ്ഞായാതി അവഞ്ഞായ നീചം കത്വാ ജാനനായ. പരിഭവേനാതി ‘‘കിം ഇമാ കരിസ്സന്തീ’’തി ഏവം പരിഭവിത്വാ ജാനനേന. അക്ഖന്തിയാതി അസഹനതായ, കോധേനാതി അത്ഥോ. വേഭസ്സിയാതി ബലവന്തസ്സ ഭാവേന, അത്തനോ ബലപ്പകാസനേന സമുത്രാസേനാതി അത്ഥോ. ദുബ്ബല്യാതി തുമ്ഹാകം ദുബ്ബലഭാവേന, സബ്ബത്ഥ ഉഞ്ഞായ ച പരിഭവേന ചാതി ഏവം സമുച്ചയത്ഥോ ദട്ഠബ്ബോ. വിവിച്ചഥാതി നാനാ ഹോഥ, അനനുലോമികം കായികവാചസികസംസഗ്ഗം പജഹഥാതി അത്ഥോ.

സാവത്ഥിയം ഥുല്ലനന്ദം ആരബ്ഭ ‘‘സംസട്ഠാവ, അയ്യേ, തുമ്ഹേ വിഹരഥ, മാ തുമ്ഹേ നാനാ വിഹരിത്ഥാ’’തി ഉയ്യോജനവത്ഥുസ്മിം പഞ്ഞത്തം, സേസമേത്ഥാപി ദസമേ വുത്തനയേനേവ വേദിതബ്ബന്തി.

പാപസമാചാരദുതിയസിക്ഖാപദവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.