൯. നവമനയോ സമ്പയുത്തേനസമ്പയുത്തപദവണ്ണനാ

൩൧൯. സമ്പയുത്തേനസമ്പയുത്തപദവണ്ണനായം യംഖന്ധാദിവസേനാതി സമാസപദം ഇദം ദട്ഠബ്ബം, യസ്സ ഖന്ധാദിനോ വസേനാതി അത്ഥോ. തസ്സേവാതി ച തസ്സേവ ഖന്ധാദിനോതി അത്ഥോ. ഇദം വുത്തം ഹോതി – യം ഇധ സമ്പയുത്തം വുത്തം, തം രൂപക്ഖന്ധാദീസു അരണന്തേസു യേന വേദനാക്ഖന്ധാദിനാ സമ്പയുത്തം, പുന തസ്സേവ വേദനാക്ഖന്ധാദിനോ ഖന്ധാദീഹി സമ്പയോഗം പുച്ഛിത്വാ വിസ്സജ്ജനം കതം. തഞ്ഹി അത്തനാ സമ്പയുത്തേന സമ്പയുത്തത്താ ‘‘സമ്പയുത്തേന സമ്പയുത്ത’’ന്തി നിദ്ധാരിതന്തി. രൂപേന വാതി ഏതേന നിരോധസച്ചഅപ്പച്ചയഅസങ്ഖതേഹിപി അയോഗോ വുത്തോ ഹോതീതി ദട്ഠബ്ബോ, തഥാ രൂപമിസ്സകേഹി വാതി ഏതേന അനുപാദിന്നഅനുപാദാനിയാദീഹി നിബ്ബാനമിസ്സകേഹിപി. വക്ഖതി ഹി ‘‘നിബ്ബാനം പന സുഖുമരൂപഗതികമേവാ’’തി. സബ്ബാരൂപക്ഖന്ധസങ്ഗാഹകേഹീതി വത്തമാനാനമേവ സമ്പയോഗോ ലബ്ഭതീതി വത്തമാനേസു ഏകമ്പി ധമ്മം അനപനേത്വാ അവികലചതുക്ഖന്ധസങ്ഗാഹകേഹി അരൂപഭവാദീഹീതി അത്ഥോ. അയം പനേത്ഥ സങ്ഖേപോ – യേ സമ്പയോഗം ന ലഭന്തി രൂപക്ഖന്ധാദയോ, തേ സബ്ബേ ന ഗഹിതാ, ഇതരേ ച വേദനാക്ഖന്ധാദയോ സബ്ബേ ഗഹിതാതി.

നവമനയസമ്പയുത്തേനസമ്പയുത്തപദവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.