൧-൮. പഠമവിനയധരസുത്താദിവണ്ണനാ

൭൫-൮൨. അട്ഠമസ്സ പഠമം ദുതിയഞ്ച ഉത്താനത്ഥമേവ. തതിയേ വിനയലക്ഖണേ പതിട്ഠിതോ ലജ്ജിഭാവേന വിനയലക്ഖണേ ഠിതോ ഹോതി. അലജ്ജീ (പാരാ. അട്ഠ. ൧.൪൫) ഹി ബഹുസ്സുതോപി സമാനോ ലാഭഗരുകതായ തന്തിം വിസംവാദേത്വാ ഉദ്ധമ്മം ഉബ്ബിനയം സത്ഥുസാസനം ദീപേത്വാ സാസനേ മഹന്തം ഉപദ്ദവം കരോതി, സങ്ഘഭേദമ്പി സങ്ഘരാജിമ്പി ഉപ്പാദേതി. ലജ്ജീ പന കുക്കുച്ചകോ സിക്ഖാകാമോ ജീവിതഹേതുപി തന്തിം അവിസംവാദേത്വാ ധമ്മമേവ വിനയമേവ ച ദീപേതി, സത്ഥുസാസനം ഗരും കത്വാ ഠപേതി. ഏവം യോ ലജ്ജീ, സോ വിനയം അജഹന്തോ അവോക്കമന്തോവ ലജ്ജിഭാവേന വിനയലക്ഖണേ ഠിതോ ഹോതി പതിട്ഠിതോ.

അസംഹീരോതി ഏത്ഥ സംഹീരോ നാമ യോ പാളിയം വാ അട്ഠകഥായം വാ ഹേട്ഠാ വാ ഉപരിതോ വാ പദപടിപാടിയാ വാ പുച്ഛിയമാനോ വിത്ഥുനതി വിപ്ഫന്ദതി, സണ്ഠാതും ന സക്കോതി, യം യം പരേന വുച്ചതി, തം തം അനുജാനാതി, സകവാദം ഛഡ്ഡേത്വാ പരവാദം ഗണ്ഹാതി. യോ പന പാളിയം വാ അട്ഠകഥായം വാ ഹേട്ഠുപരിയവസേന വാ പദപടിപാടിയാ വാ പുച്ഛിയമാനോ ന വിത്ഥുനതി ന വിപ്ഫന്ദതി, ഏകേകലോമം സണ്ഡാസേന ഗണ്ഹന്തോ വിയ ‘‘ഏവം മയം വദാമ, ഏവം നോ ആചരിയാ വദന്തീ’’തി വിസ്സജ്ജേതി. യമ്ഹി പാളി ച പാളിവിനിച്ഛയോ ച സുവണ്ണഭാജനേ പക്ഖിത്തസീഹവസാ വിയ പരിക്ഖയം പരിയാദാനം അഗച്ഛന്തോ തിട്ഠതി, അയം വുച്ചതി അസംഹീരോ. യസ്മാ പന ഏവരൂപോ യം യം പരേന വുച്ചതി, തം തം നാനുജാനാതി, അത്തനാ സുവിനിച്ഛിനിതം കത്വാ ഗഹിതം അവിപരീതമത്ഥം ന വിസ്സജ്ജേതി, തസ്മാ വുത്തം ‘‘ന സക്കോതി ഗഹിതഗ്ഗഹണം വിസ്സജ്ജാപേതു’’ന്തി. ചതുത്ഥാദീനി സുവിഞ്ഞേയ്യാനി.

പഠമവിനയധരസുത്താദിവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.