൧. ആപായികസുത്തവണ്ണനാ

൧൧൪. ദുതിയസ്സ പഠമേ അപായേസു നിബ്ബത്തനസീലതായ അപായൂപഗാ ആപായികാതി ആഹ ‘‘അപായം ഗച്ഛിസ്സന്തീതി ആപായികാ’’തി. അഞ്ഞേ ബ്രഹ്മചാരിനോ സുനിവത്ഥേ സുപാരുതേ സുമ്ഭകപത്തധരേ ഗാമനിഗമരാജധാനീസു പിണ്ഡായ ചരിത്വാ ജീവികം കപ്പേന്തേ ദിസ്വാ സയമ്പി താദിസേന ആകാരേന തഥാപടിപജ്ജനതോ ‘‘അഹം ബ്രഹ്മചാരീ’’തി പടിഞ്ഞം ദേന്തോ വിയ ഹോതീതി ആഹ ‘‘ബ്രഹ്മചാരിപടിഞ്ഞോതി ബ്രഹ്മചാരിപടിരൂപകോ’’തി. ‘‘അഹമ്പി ഭിക്ഖൂ’’തി വത്വാ ഉപോസഥങ്ഗാദീനി പവിസന്തോ പന ബ്രഹ്മചാരിപടിഞ്ഞോ ഹോതിയേവ, തഥാ സങ്ഘികം ലാഭം ഗണ്ഹന്തോ. തേനാഹ ‘‘തേസം വാ…പേ… ഏവംപടിഞ്ഞോ’’തി. അക്കോസതീതി ‘‘അസ്സമണോസി, സമണപടിഞ്ഞോസീ’’തിആദിനാ അക്കോസതി. പരിഭാസതീതി ‘‘സോ ത്വം ‘ഹോതു, മുണ്ഡകസമണോ അഹ’ന്തി മഞ്ഞസി, ഇദാനി തേ അസ്സമണഭാവം ആരോപേസ്സാമീ’’തിആദിനാ വദന്തോ പരിഭാസതി.

കിലേസകാമോപി അസ്സാദിയമാനോ വത്ഥുകാമന്തോഗധോയേവ, കിലേസകാമവസേന ച തേസം അസ്സാദനം സിയാതി ആഹ ‘‘കിലേസകാമേന വത്ഥുകാമേ സേവന്തസ്സാ’’തി. കിലേസകാമേനാതി കരണത്ഥേ കരണവചനം. നത്ഥി ദോസോതി അസ്സാദേത്വാ വിസയപരിഭോഗേ നത്ഥി ആദീനവോ, തപ്പച്ചയാ ന കോചി അന്തരായോതി അധിപ്പായോ. പാതബ്ബതം ആപജ്ജതീതി പരിഭുഞ്ജനകതം ഉപഗച്ഛതി. പരിഭോഗത്ഥോ ഹി അയം പാ-സദ്ദോ, കത്തുസാധനോ ച തബ്ബ-സദ്ദോ, യഥാരുചി പരിഭുഞ്ജതീതി അത്ഥോ. പിവിതബ്ബതം പരിഭുഞ്ജിതബ്ബതന്തി ഏത്ഥാപി കത്തുവസേനേവ അത്ഥോ വേദിതബ്ബോ.

ആപായികസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.