൧-൧൨. സമണസഞ്ഞാസുത്താദിവണ്ണനാ

൧൦൧-൧൧൨. തതിയസ്സ പഠമാദീനി ഉത്താനാനി. ഛട്ഠേ നിജ്ജരകാരണാനീതി പജഹനകാരണാനി. ഇമസ്മിം മഗ്ഗോ കഥീയതീതി കത്വാ ‘‘അയം ഹേട്ഠാ…പേ… പുന ഗഹിതാ’’തി വുത്തം. കിഞ്ചാപി നിജ്ജിണ്ണാ മിച്ഛാദിട്ഠീതി ആനേത്വാ സമ്ബന്ധിതബ്ബം. യഥാ മിച്ഛാദിട്ഠി വിപസ്സനായ നിജ്ജിണ്ണാപി ന സമുച്ഛിന്നാതി സമുച്ഛേദപ്പഹാനദസ്സനത്ഥം പുന ഗഹിതാ, ഏവം മിച്ഛാസങ്കപ്പാദയോപി വിപസ്സനായ പഹീനാപി അസമുച്ഛിന്നതായ ഇധ പുന ഗഹിതാതി അയമത്ഥോ ‘‘മിച്ഛാസങ്കപ്പസ്സാ’’തിആദീസു സബ്ബപദേസു വത്തബ്ബോതി ദസ്സേതി ‘‘ഏവം സബ്ബപദേസു യോജേതബ്ബോ’’തി ഇമിനാ. ഏത്ഥ ചാതി ‘‘സമ്മാവിമുത്തിപച്ചയാ ച അനേകേ കുസലാ ധമ്മാ ഭാവനാപാരിപൂരിം ഗച്ഛന്തീ’’തി ഏതസ്മിം പാളിപദേ. ഏത്ഥ ച സമുച്ഛേദവസേന ച പടിപ്പസ്സദ്ധിവസേന ച പടിപക്ഖധമ്മാനം സമ്മദേവ വിമുച്ചനം സമ്മാവിമുത്തി. തപ്പച്ചയാ ച മഗ്ഗഫലേസു അട്ഠ ഇന്ദ്രിയാനി ഭാവനാപാരിപൂരിം ഉപഗച്ഛന്തീതി മഗ്ഗസമ്പയുത്താനിപി സദ്ധാദീനി ഇന്ദ്രിയാനി ഉദ്ധടാനി. മഗ്ഗവസേന ഹി ഫലേസു ഭാവനാപാരിപൂരീ നാമാതി. അഭിനന്ദനട്ഠേനാതി അതിവിയ സിനേഹനട്ഠേന. ഇദഞ്ഹി സോമനസ്സിന്ദ്രിയം ഉക്കംസഗതസാതസഭാവതോ സമ്പയുത്തധമ്മേ സിനേഹന്തം തേമേന്തം വിയ പവത്തതി. പവത്തസന്തതിആധിപതേയ്യട്ഠേനാതി വിപാകസന്താനസ്സ ജീവനേ അധിപതിഭാവേന. ഏവന്തിആദി വുത്തസ്സേവ അത്ഥസ്സ നിഗമനം. സത്തമാദീനി ഉത്താനത്ഥാനി.

സമണസഞ്ഞാസുത്താദിവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.

സമണസഞ്ഞാവഗ്ഗവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.