൧-൧൨. ഗങ്ഗാനദീആദിസുത്തദ്വാദസകം

൮൪൫-൮൫൬. ‘‘സേയ്യഥാപി, ഭിക്ഖവേ, ഗങ്ഗാ നദീ പാചീനനിന്നാ പാചീനപോണാ പാചീനപബ്ഭാരാ; ഏവമേവ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖു ചത്താരോ ഇദ്ധിപാദേ ഭാവേന്തോ ചത്താരോ ഇദ്ധിപാദേ ബഹുലീകരോന്തോ നിബ്ബാനനിന്നോ ഹോതി നിബ്ബാനപോണോ നിബ്ബാനപബ്ഭാരോ. കഥഞ്ച, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖു ചത്താരോ ഇദ്ധിപാദേ ഭാവേന്തോ ചത്താരോ ഇദ്ധിപാദേ ബഹുലീകരോന്തോ നിബ്ബാനനിന്നോ ഹോതി നിബ്ബാനപോണോ നിബ്ബാനപബ്ഭാരോ? ഇധ, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖു ഛന്ദസമാധിപ്പധാനസങ്ഖാരസമന്നാഗതം ഇദ്ധിപാദം ഭാവേതി, വീരിയസമാധി…പേ… ചിത്തസമാധി…പേ… വീമംസാസമാധിപ്പധാനസങ്ഖാരസമന്നാഗതം ഇദ്ധിപാദം ഭാവേതി.

‘‘ഏവം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖു ചത്താരോ ഇദ്ധിപാദേ ഭാവേന്തോ ചത്താരോ ഇദ്ധിപാദേ ബഹുലീകരോന്തോ നിബ്ബാനനിന്നോ ഹോതി നിബ്ബാനപോണോ നിബ്ബാനപബ്ഭാരോ’’തി. ദ്വാദസമം.

ഗങ്ഗാപേയ്യാലവഗ്ഗോ ചതുത്ഥോ.

തസ്സുദ്ദാനം –

ഛ പാചീനതോ നിന്നാ, ഛ നിന്നാ ച സമുദ്ദതോ;

ദ്വേതേ ഛ ദ്വാദസ ഹോന്തി, വഗ്ഗോ തേന പവുച്ചതീതി.

അപ്പമാദവഗ്ഗോ വിത്ഥാരേതബ്ബോ.

തസ്സുദ്ദാനം –

തഥാഗതം പദം കൂടം, മൂലം സാരോ ച വസ്സികം;

രാജാ ചന്ദിമസൂരിയാ, വത്ഥേന ദസമം പദന്തി.

ബലകരണീയവഗ്ഗോ വിത്ഥാരേതബ്ബോ.

തസ്സുദ്ദാനം –

ബലം ബീജഞ്ച നാഗോ ച, രുക്ഖോ കുമ്ഭേന സൂകിയാ;

ആകാസേന ച ദ്വേ മേഘാ, നാവാ ആഗന്തുകാ നദീതി.

ഏസനാവഗ്ഗോ വിത്ഥാരേതബ്ബോ.

തസ്സുദ്ദാനം –

ഏസനാ വിധാ ആസവോ, ഭവോ ച ദുക്ഖതാ തിസ്സോ;

ഖിലം മലഞ്ച നീഘോ ച, വേദനാ തണ്ഹാ തസിനാ ചാതി.