൧൧. മഗ്ഗങ്ഗസുത്തം

൩൭൬. ‘‘കതമോ ച, ഭിക്ഖവേ, അസങ്ഖതഗാമിമഗ്ഗോ? അരിയോ അട്ഠങ്ഗികോ മഗ്ഗോ. അയം വുച്ചതി, ഭിക്ഖവേ, അസങ്ഖതഗാമിമഗ്ഗോ. ഇതി ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ദേസിതം വോ മയാ അസങ്ഖതം, ദേസിതോ അസങ്ഖതഗാമിമഗ്ഗോ. യം, ഭിക്ഖവേ, സത്ഥാരാ കരണീയം സാവകാനം ഹിതേസിനാ അനുകമ്പകേന അനുകമ്പം ഉപാദായ കതം വോ തം മയാ. ഏതാനി, ഭിക്ഖവേ, രുക്ഖമൂലാനി, ഏതാനി സുഞ്ഞാഗാരാനി. ഝായഥ, ഭിക്ഖവേ, മാ പമാദത്ഥ; മാ പച്ഛാ വിപ്പടിസാരിനോ അഹുവത്ഥ. അയം വോ അമ്ഹാകം അനുസാസനീ’’തി. ഏകാദസമം.

പഠമോ വഗ്ഗോ.

തസ്സുദ്ദാനം –

കായോ സമഥോ സവിതക്കോ, സുഞ്ഞതോ സതിപട്ഠാനാ;

സമ്മപ്പധാനാ ഇദ്ധിപാദാ, ഇന്ദ്രിയബലബോജ്ഝങ്ഗാ;

മഗ്ഗേന ഏകാദസമം, തസ്സുദ്ദാനം പവുച്ചതി.