൩. തതിയഝാനപഞ്ഹാസുത്തം

൩൩൪. ‘‘‘തതിയം ഝാനം, തതിയം ഝാന’ന്തി വുച്ചതി. കതമം നു ഖോ തതിയം ഝാനന്തി? തസ്സ മയ്ഹം, ആവുസോ, ഏതദഹോസി – ഇധ ഭിക്ഖു പീതിയാ ച വിരാഗാ ഉപേക്ഖകോ ച വിഹരതി സതോ ച സമ്പജാനോ സുഖഞ്ച കായേന പടിസംവേദേതി, യം തം അരിയാ ആചിക്ഖന്തി – ‘ഉപേക്ഖകോ സതിമാ സുഖവിഹാരീ’തി തതിയം ഝാനം ഉപസമ്പജ്ജ വിഹരതി. ഇദം വുച്ചതി തതിയം ഝാനന്തി. സോ ഖ്വാഹം, ആവുസോ, പീതിയാ ച വിരാഗാ ഉപേക്ഖകോ ച വിഹരാമി സതോ ച സമ്പജാനോ സുഖഞ്ച കായേന പടിസംവേദേമി. യം തം അരിയാ ആചിക്ഖന്തി – ‘ഉപേക്ഖകോ സതിമാ സുഖവിഹാരീ’തി തതിയം ഝാനം ഉപസമ്പജ്ജ വിഹരാമി. തസ്സ മയ്ഹം, ആവുസോ, ഇമിനാ വിഹാരേന വിഹരതോ പീതിസഹഗതാ സഞ്ഞാമനസികാരാ സമുദാചരന്തി.

‘‘അഥ ഖോ മം, ആവുസോ, ഭഗവാ ഇദ്ധിയാ ഉപസങ്കമിത്വാ ഏതദവോച – ‘മോഗ്ഗല്ലാന, മോഗ്ഗല്ലാന! മാ, ബ്രാഹ്മണ, തതിയം ഝാനം പമാദോ, തതിയേ ഝാനേ ചിത്തം സണ്ഠപേഹി, തതിയേ ഝാനേ ചിത്തം ഏകോദിം കരോഹി, തതിയേ ഝാനേ ചിത്തം സമാദഹാ’തി. സോ ഖ്വാഹം, ആവുസോ, അപരേന സമയേന പീതിയാ ച വിരാഗാ ഉപേക്ഖകോ ച വിഹരാമി സതോ ച സമ്പജാനോ സുഖഞ്ച കായേന പടിസംവേദേമി, യം തം അരിയാ ആചിക്ഖന്തി – ‘ഉപേക്ഖകോ സതിമാ സുഖവിഹാരീ’തി തതിയം ഝാനം ഉപസമ്പജ്ജ വിഹാസിം. യഞ്ഹി തം ആവുസോ സമ്മാ വദമാനോ വദേയ്യ…പേ… മഹാഭിഞ്ഞതം പത്തോ’’തി. തതിയം.