൭. സുതസുത്തം

൩൪൮. സാവത്ഥിനിദാനം. ഏകമന്തം നിസിന്നോ ഖോ സോ ഭിക്ഖു ഭഗവന്തം ഏതദവോച – ‘‘കോ നു ഖോ, ഭന്തേ, ഹേതു, കോ പച്ചയോ, യേന മിധേകച്ചോ കായസ്സ ഭേദാ പരം മരണാ അണ്ഡജാനം നാഗാനം സഹബ്യതം ഉപപജ്ജതീ’’തി?

‘‘ഇധ, ഭിക്ഖു, ഏകച്ചോ കായേന ദ്വയകാരീ ഹോതി, വാചായ ദ്വയകാരീ ഹോതി, മനസാ ദ്വയകാരീ ഹോതി. തസ്സ സുതം ഹോതി – ‘അണ്ഡജാ നാഗാ ദീഘായുകാ വണ്ണവന്തോ സുഖബഹുലാ’തി. തസ്സ ഏവം ഹോതി – ‘അഹോ വതാഹം കായസ്സ ഭേദാ പരം മരണാ അണ്ഡജാനം നാഗാനം സഹബ്യതം ഉപപജ്ജേയ്യ’ന്തി. സോ കായസ്സ ഭേദാ പരം മരണാ അണ്ഡജാനം നാഗാനം സഹബ്യതം ഉപപജ്ജതി. അയം ഖോ, ഭിക്ഖു, ഹേതു, അയം പച്ചയോ, യേന മിധേകച്ചോ കായസ്സ ഭേദാ പരം മരണാ അണ്ഡജാനം നാഗാനം സഹബ്യതം ഉപപജ്ജതീ’’തി. സത്തമം.