൫൫. സാതച്ചമൂലകസപ്പായകാരീസുത്തം

൭൧൬. സാവത്ഥിനിദാനം. ‘‘ചതാരോമേ, ഭിക്ഖവേ, ഝായീ. കതമേ ചത്താരോ? ഇധ, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ ഝായീ സമാധിസ്മിം സാതച്ചകാരീ ഹോതി, ന സമാധിസ്മിം സപ്പായകാരീ. ഇധ പന, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ ഝായീ സമാധിസ്മിം സപ്പായകാരീ ഹോതി, ന സമാധിസ്മിം സാതച്ചകാരീ. ഇധ പന, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ ഝായീ നേവ സമാധിസ്മിം സാതച്ചകാരീ ഹോതി, ന ച സമാധിസ്മിം സപ്പായകാരീ. ഇധ പന, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ ഝായീ സമാധിസ്മിം സാതച്ചകാരീ ച ഹോതി, സമാധിസ്മിം സപ്പായകാരീ ച. തത്ര, ഭിക്ഖവേ, യ്വായം ഝായീ സമാധിസ്മിം സാതച്ചകാരീ ച ഹോതി സമാധിസ്മിം സപ്പായകാരീ ച അയം ഇമേസം ചതുന്നം ഝായീനം അഗ്ഗോ ച സേട്ഠോ ച മോക്ഖോ ച ഉത്തമോ ച പവരോ ച. സേയ്യഥാപി, ഭിക്ഖവേ, ഗവാ ഖീരം, ഖീരമ്ഹാ ദധി, ദധിമ്ഹാ നവനീതം, നവനീതമ്ഹാ സപ്പി, സപ്പിമ്ഹാ സപ്പിമണ്ഡോ തത്ര അഗ്ഗമക്ഖായതി; ഏവമേവ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, യ്വായം ഝായീ സമാധിസ്മിം സാതച്ചകാരീ ച ഹോതി, സമാധിസ്മിം സപ്പായകാരീ അയം ഇമേസം ചതുന്നം ഝായീനം അഗ്ഗോ ച സേട്ഠോ ച മോക്ഖോ ച ഉത്തമോ ച പവരോ ചാ’’തി. ഇദമവോച ഭഗവാ. അത്തമനാ തേ ഭിക്ഖൂ ഭഗവതോ ഭാസിതം അഭിനന്ദുന്തി. പഞ്ചപഞ്ഞാസമം. (യഥാ പഞ്ചപഞ്ഞാസം വേയ്യാകരണാനി ഹോന്തി തഥാ വിത്ഥാരേതബ്ബാനി.)

ഝാനസംയുത്തം [സമാധിസംയുത്തം (സ്യാ. കം.)] സമത്തം.