൪. ദുതിയസത്തസുത്തം

൬൪. ഏവം മേ സുതം – ഏകം സമയം ഭഗവാ സാവത്ഥിയം വിഹരതി ജേതവനേ അനാഥപിണ്ഡികസ്സ ആരാമേ. തേന ഖോ പന സമയേന സാവത്ഥിയാ മനുസ്സാ യേഭുയ്യേന കാമേസു സത്താ ( ) [(ഹോന്തി) (ബഹൂസു) അട്ഠകഥായ സംസന്ദേതബ്ബം] രത്താ ഗിദ്ധാ ഗധിതാ മുച്ഛിതാ അജ്ഝോപന്നാ അന്ധീകതാ സമ്മത്തകജാതാ കാമേസു വിഹരന്തി.

അഥ ഖോ ഭഗവാ പുബ്ബണ്ഹസമയം നിവാസേത്വാ പത്തചീവരമാദായ സാവത്ഥിം പിണ്ഡായ പാവിസി. അദ്ദസാ ഖോ ഭഗവാ സാവത്ഥിയാ തേ മനുസ്സേ യേഭുയ്യേന കാമേസു സത്തേ രത്തേ ഗിദ്ധേ ഗധിതേ മുച്ഛിതേ അജ്ഝോപന്നേ അന്ധീകതേ സമ്മത്തകജാതേ കാമേസു വിഹരന്തേ.

അഥ ഖോ ഭഗവാ ഏതമത്ഥം വിദിത്വാ തായം വേലായം ഇമം ഉദാനം ഉദാനേസി –

‘‘കാമന്ധാ ജാലസഞ്ഛന്നാ, തണ്ഹാഛദനഛാദിതാ;

പമത്തബന്ധുനാ ബദ്ധാ, മച്ഛാവ കുമിനാമുഖേ;

ജരാമരണമന്വേന്തി [ജരാമരണം ഗച്ഛന്തി (സീ. സ്യാ.)], വച്ഛോ ഖീരപകോവ മാതര’’ന്തി. ചതുത്ഥം;