൭. സുഭൂതിസുത്തം

൫൭. ഏവം മേ സുതം – ഏകം സമയം ഭഗവാ സാവത്ഥിയം വിഹരതി ജേതവനേ അനാഥപിണ്ഡികസ്സ ആരാമേ. തേന ഖോ പന സമയേന ആയസ്മാ സുഭൂതി ഭഗവതോ അവിദൂരേ നിസിന്നോ ഹോതി പല്ലങ്കം ആഭുജിത്വാ ഉജും കായം പണിധായ അവിതക്കം സമാധിം സമാപജ്ജിത്വാ.

അദ്ദസാ ഖോ ഭഗവാ ആയസ്മന്തം സുഭൂതിം അവിദൂരേ നിസിന്നം പല്ലങ്കം ആഭുജിത്വാ ഉജും കായം പണിധായ അവിതക്കം സമാധിം സമാപന്നം.

അഥ ഖോ ഭഗവാ ഏതമത്ഥം വിദിത്വാ തായം വേലായം ഇമം ഉദാനം ഉദാനേസി –

‘‘യസ്സ വിതക്കാ വിധൂപിതാ,

അജ്ഝത്തം സുവികപ്പിതാ അസേസാ;

തം സങ്ഗമതിച്ച അരൂപസഞ്ഞീ,

ചതുയോഗാതിഗതോ ന ജാതു മേതീ’’തി [ന ജാതിമേതീതി (സ്യാ. പീ. അട്ഠ. പാഠന്തരം)]. സത്തമം;