൧൦. ചൂളപന്ഥകസുത്തം

൫൦. ഏവം മേ സുതം – ഏകം സമയം ഭഗവാ സാവത്ഥിയം വിഹരതി ജേതവനേ അനാഥപിണ്ഡികസ്സ ആരാമേ. തേന ഖോ പന സമയേന ആയസ്മാ ചൂളപന്ഥകോ [ചുല്ലപന്ഥകോ (സീ.), ചൂലപന്ഥകോ (പീ.)] ഭഗവതോ അവിദൂരേ നിസിന്നോ ഹോതി പല്ലങ്കം ആഭുജിത്വാ ഉജും കായം പണിധായ പരിമുഖം സതിം ഉപട്ഠപേത്വാ.

അദ്ദസാ ഖോ ഭഗവാ ആയസ്മന്തം ചൂളപന്ഥകം അവിദൂരേ നിസിന്നം പല്ലങ്കം ആഭുജിത്വാ ഉജും കായം പണിധായ പരിമുഖം സതിം ഉപട്ഠപേത്വാ.

അഥ ഖോ ഭഗവാ ഏതമത്ഥം വിദിത്വാ തായം വേലായം ഇമം ഉദാനം ഉദാനേസി –

‘‘ഠിതേന കായേന ഠിതേന ചേതസാ,

തിട്ഠം നിസിന്നോ ഉദ വാ സയാനോ;

ഏതം [ഏവം (ക.)] സതിം ഭിക്ഖു അധിട്ഠഹാനോ,

ലഭേഥ പുബ്ബാപരിയം വിസേസം;

ലദ്ധാന പുബ്ബാപരിയം വിസേസം,

അദസ്സനം മച്ചുരാജസ്സ ഗച്ഛേ’’തി. ദസമം;

സോണവഗ്ഗോ [സോണഥേരവഗ്ഗോ (സ്യാ. കം. ക.) മഹാവഗ്ഗോ (അട്ഠകഥായ സമേതി)] പഞ്ചമോ നിട്ഠിതോ.