൬. പിണ്ഡോലസുത്തം

൩൬. ഏവം മേ സുതം – ഏകം സമയം ഭഗവാ സാവത്ഥിയം വിഹരതി ജേതവനേ അനാഥപിണ്ഡികസ്സ ആരാമേ. തേന ഖോ പന സമയേന ആയസ്മാ പിണ്ഡോലഭാരദ്വാജോ ഭഗവതോ അവിദൂരേ നിസിന്നോ ഹോതി പല്ലങ്കം ആഭുജിത്വാ ഉജും കായം പണിധായ ആരഞ്ഞികോ പിണ്ഡപാതികോ പംസുകൂലികോ തേചീവരികോ അപ്പിച്ഛോ സന്തുട്ഠോ പവിവിത്തോ അസംസട്ഠോ ആരദ്ധവീരിയോ [ആരദ്ധവിരിയോ (സീ. സ്യാ. കം. പീ.)] ധുതവാദോ അധിചിത്തമനുയുത്തോ.

അദ്ദസാ ഖോ ഭഗവാ ആയസ്മന്തം പിണ്ഡോലഭാരദ്വാജം അവിദൂരേ നിസിന്നം പല്ലങ്കം ആഭുജിത്വാ ഉജും കായം പണിധായ ആരഞ്ഞികം പിണ്ഡപാതികം പംസുകൂലികം തേചീവരികം അപ്പിച്ഛം സന്തുട്ഠം പവിവിത്തം അസംസട്ഠം ആരദ്ധവീരിയം ധുതവാദം അധിചിത്തമനുയുത്തം.

അഥ ഖോ ഭഗവാ ഏതമത്ഥം വിദിത്വാ തായം വേലായം ഇമം ഉദാനം ഉദാനേസി –

‘‘അനൂപവാദോ അനൂപഘാതോ [അനുപവാദോ അനുപഘാതോ (സ്യാ. പീ. ക.)], പാതിമോക്ഖേ ച സംവരോ;

മത്തഞ്ഞുതാ ച ഭത്തസ്മിം, പന്തഞ്ച സയനാസനം;

അധിചിത്തേ ച ആയോഗോ, ഏതം ബുദ്ധാന സാസന’’ന്തി. ഛട്ഠം;