൯. വിസാഖാസുത്തം

൧൯. ഏവം മേ സുതം – ഏകം സമയം ഭഗവാ സാവത്ഥിയം വിഹരതി പുബ്ബാരാമേ മിഗാരമാതുപാസാദേ. തേന ഖോ പന സമയേന വിസാഖായ മിഗാരമാതുയാ കോചിദേവ അത്ഥോ രഞ്ഞേ പസേനദിമ്ഹി കോസലേ പടിബദ്ധോ [പടിബന്ധോ (പീ. ക.)] ഹോതി. തം രാജാ പസേനദി കോസലോ ന യഥാധിപ്പായം തീരേതി.

അഥ ഖോ വിസാഖാ മിഗാരമാതാ ദിവാ ദിവസ്സ [ദിവാദിവസ്സേവ (സ്യാ.), ദിവാദിവസ്സേയേവ (പീ.), ദിവാ ദിവസ്സയേവ (ക.)] യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവന്തം അഭിവാദേത്വാ ഏകമന്തം നിസീദി. ഏകമന്തം നിസിന്നം ഖോ വിസാഖം മിഗാരമാതരം ഭഗവാ ഏതദവോച – ‘‘ഹന്ദ കുതോ നു ത്വം, വിസാഖേ, ആഗച്ഛസി ദിവാ ദിവസ്സാ’’തി? ‘‘ഇധ മേ, ഭന്തേ, കോചിദേവ അത്ഥോ രഞ്ഞേ പസേനദിമ്ഹി കോസലേ പടിബദ്ധോ; തം രാജാ പസേനദി കോസലോ ന യഥാധിപ്പായം തീരേതീ’’തി.

അഥ ഖോ ഭഗവാ ഏതമത്ഥം വിദിത്വാ തായം വേലായം ഇമം ഉദാനം ഉദാനേസി –

‘‘സബ്ബം പരവസം ദുക്ഖം, സബ്ബം ഇസ്സരിയം സുഖം;

സാധാരണേ വിഹഞ്ഞന്തി, യോഗാ ഹി ദുരതിക്കമാ’’തി. നവമം;