൫. ബ്രാഹ്മണസുത്തം

൫. ഏവം മേ സുതം – ഏകം സമയം ഭഗവാ സാവത്ഥിയം വിഹരതി ജേതവനേ അനാഥപിണ്ഡികസ്സ ആരാമേ. തേന ഖോ പന സമയേന ആയസ്മാ ച സാരിപുത്തോ ആയസ്മാ ച മഹാമോഗ്ഗല്ലാനോ ആയസ്മാ ച മഹാകസ്സപോ ആയസ്മാ ച മഹാകച്ചാനോ [മഹാകച്ചായനോ (സീ. പീ. ക.)] ആയസ്മാ ച മഹാകോട്ഠികോ ആയസ്മാ ച മഹാകപ്പിനോ ആയസ്മാ ച മഹാചുന്ദോ ആയസ്മാ ച അനുരുദ്ധോ ആയസ്മാ ച രേവതോ ആയസ്മാ ച നന്ദോ [ആനന്ദോ (സീ. പീ.)] യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമിംസു.

അദ്ദസാ ഖോ ഭഗവാ തേ ആയസ്മന്തേ ദൂരതോവ ആഗച്ഛന്തേ; ദിസ്വാന ഭിക്ഖൂ ആമന്തേസി – ‘‘ഏതേ, ഭിക്ഖവേ, ബ്രാഹ്മണാ ആഗച്ഛന്തി; ഏതേ, ഭിക്ഖവേ, ബ്രാഹ്മണാ ആഗച്ഛന്തീ’’തി. ഏവം വുത്തേ, അഞ്ഞതരോ ബ്രാഹ്മണജാതികോ ഭിക്ഖു ഭഗവന്തം ഏതദവോച – ‘‘കിത്താവതാ നു ഖോ, ഭന്തേ, ബ്രാഹ്മണോ ഹോതി, കതമേ ച പന ബ്രാഹ്മണകരണാ ധമ്മാ’’തി?

അഥ ഖോ ഭഗവാ ഏതമത്ഥം വിദിത്വാ തായം വേലായം ഇമം ഉദാനം ഉദാനേസി –

‘‘ബാഹിത്വാ പാപകേ ധമ്മേ, യേ ചരന്തി സദാ സതാ;

ഖീണസംയോജനാ ബുദ്ധാ, തേ വേ [തേവ (സീ.)] ലോകസ്മി ബ്രാഹ്മണാ’’തി. പഞ്ചമം;