൧. ഇസിദാസീഥേരീഗാഥാ

൪൦൨. നഗരമ്ഹി കുസുമനാമേ, പാടലിപുത്തമ്ഹി പഥവിയാ മണ്ഡേ;

സക്യകുലകുലീനായോ, ദ്വേ ഭിക്ഖുനിയോ ഹി ഗുണവതിയോ.

൪൦൩. ഇസിദാസീ തത്ഥ ഏകാ, ദുതിയാ ബോധീതി സീലസമ്പന്നാ ച;

ഝാനജ്ഝായനരതായോ, ബഹുസ്സുതായോ ധുതകിലേസായോ.

൪൦൪. താ പിണ്ഡായ ചരിത്വാ, ഭത്തത്ഥം [ഭത്തത്തം (സീ.)] കരിയ ധോതപത്തായോ;

രഹിതമ്ഹി സുഖനിസിന്നാ, ഇമാ ഗിരാ അബ്ഭുദീരേസും.

൪൦൫. ‘‘പാസാദികാസി അയ്യേ, ഇസിദാസി വയോപി തേ അപരിഹീനോ;

കിം ദിസ്വാന ബ്യാലികം, അഥാസി നേക്ഖമ്മമനുയുത്താ’’.

൪൦൬. ഏവമനുയുഞ്ജിയമാനാ സാ, രഹിതേ ധമ്മദേസനാകുസലാ;

ഇസിദാസീ വചനമബ്രവി, ‘‘സുണ ബോധി യഥാമ്ഹി പബ്ബജിതാ.

൪൦൭. ‘‘ഉജ്ജേനിയാ പുരവരേ, മയ്ഹം പിതാ സീലസംവുതോ സേട്ഠി;

തസ്സമ്ഹി ഏകധീതാ, പിയാ മനാപാ ച ദയിതാ ച.

൪൦൮. ‘‘അഥ മേ സാകേതതോ വരകാ, ആഗച്ഛുമുത്തമകുലീനാ;

സേട്ഠീ പഹൂതരതനോ, തസ്സ മമം സുണ്ഹമദാസി താതോ.

൪൦൯. ‘‘സസ്സുയാ സസ്സുരസ്സ ച, സായം പാതം പണാമമുപഗമ്മ;

സിരസാ കരോമി പാദേ, വന്ദാമി യഥാമ്ഹി അനുസിട്ഠാ.

൪൧൦. ‘‘യാ മയ്ഹം സാമികസ്സ, ഭഗിനിയോ ഭാതുനോ പരിജനോ വാ;

തമേകവരകമ്പി ദിസ്വാ, ഉബ്ബിഗ്ഗാ ആസനം ദേമി.

൪൧൧. ‘‘അന്നേന ച പാനേന ച, ഖജ്ജേന ച യഞ്ച തത്ഥ സന്നിഹിതം;

ഛാദേമി ഉപനയാമി ച, ദേമി ച യം യസ്സ പതിരൂപം.

൪൧൨. ‘‘കാലേന ഉപട്ഠഹിത്വാ [ഉട്ഠഹിത്വാ (സ്യാ. ക.), ഉപട്ഠഹിതും (?)], ഘരം സമുപഗമാമി ഉമ്മാരേ;

ധോവന്തീ ഹത്ഥപാദേ, പഞ്ജലികാ സാമികമുപേമി.

൪൧൩. ‘‘കോച്ഛം പസാദം അഞ്ജനിഞ്ച, ആദാസകഞ്ച ഗണ്ഹിത്വാ;

പരികമ്മകാരികാ വിയ, സയമേവ പതിം വിഭൂസേമി.

൪൧൪. ‘‘സയമേവ ഓദനം സാധയാമി, സയമേവ ഭാജനം ധോവന്തീ;

മാതാവ ഏകപുത്തകം, തഥാ [തദാ (സീ.)] ഭത്താരം പരിചരാമി.

൪൧൫. ‘‘ഏവം മം ഭത്തികതം, അനുരത്തം കാരികം നിഹതമാനം;

ഉട്ഠായികം [ഉട്ഠാഹികം (ക.)] അനലസം, സീലവതിം ദുസ്സതേ ഭത്താ.

൪൧൬. ‘‘സോ മാതരഞ്ച പിതരഞ്ച, ഭണതി ‘ആപുച്ഛഹം ഗമിസ്സാമി;

ഇസിദാസിയാ ന സഹ വച്ഛം, ഏകാഗാരേഹം [ഏകഘരേപ’ഹം (?)] സഹ വത്ഥും’.

൪൧൭. ‘‘‘മാ ഏവം പുത്ത അവച, ഇസിദാസീ പണ്ഡിതാ പരിബ്യത്താ;

ഉട്ഠായികാ അനലസാ, കിം തുയ്ഹം ന രോചതേ പുത്ത’.

൪൧൮. ‘‘‘ന ച മേ ഹിംസതി കിഞ്ചി, ന ചഹം ഇസിദാസിയാ സഹ വച്ഛം;

ദേസ്സാവ മേ അലം മേ, അപുച്ഛാഹം [ആപുച്ഛാഹം (സ്യാ.), ആപുച്ഛഹം-നാപുച്ഛഹം (?)] ഗമിസ്സാമി’.

൪൧൯. ‘‘തസ്സ വചനം സുണിത്വാ, സസ്സു സസുരോ ച മം അപുച്ഛിംസു;

‘കിസ്സ [കിംസ (?)] തയാ അപരദ്ധം, ഭണ വിസ്സട്ഠാ യഥാഭൂതം’.

൪൨൦. ‘‘‘നപിഹം അപരജ്ഝം കിഞ്ചി, നപി ഹിംസേമി ന ഭണാമി ദുബ്ബചനം;

കിം സക്കാ കാതുയ്യേ, യം മം വിദ്ദേസ്സതേ ഭത്താ’.

൪൨൧. ‘‘തേ മം പിതുഘരം പടിനയിംസു, വിമനാ ദുഖേന അധിഭൂതാ;

‘പുത്തമനുരക്ഖമാനാ, ജിതാമ്ഹസേ രൂപിനിം ലക്ഖിം’.

൪൨൨. ‘‘അഥ മം അദാസി താതോ, അഡ്ഢസ്സ ഘരമ്ഹി ദുതിയകുലികസ്സ;

തതോ ഉപഡ്ഢസുങ്കേന, യേന മം വിന്ദഥ സേട്ഠി.

൪൨൩. ‘‘തസ്സപി ഘരമ്ഹി മാസം, അവസിം അഥ സോപി മം പടിച്ഛരയി [പടിച്ഛസി (സീ. ക.), പടിച്ഛതി (സ്യാ.), പടിച്ഛരതി (ക.)];

ദാസീവ ഉപട്ഠഹന്തിം, അദൂസികം സീലസമ്പന്നം.

൪൨൪. ‘‘ഭിക്ഖായ ച വിചരന്തം, ദമകം ദന്തം മേ പിതാ ഭണതി;

‘ഹോഹിസി [സോഹിസി (സബ്ബത്ഥ)] മേ ജാമാതാ, നിക്ഖിപ പോട്ഠിഞ്ച [പോന്തിം (സീ. സ്യാ.)] ഘടികഞ്ച’.

൪൨൫. ‘‘സോപി വസിത്വാ പക്ഖം [പക്കമഥ (സീ.)], അഥ താതം ഭണതി ‘ദേഹി മേ പോട്ഠിം;

ഘടികഞ്ച മല്ലകഞ്ച, പുനപി ഭിക്ഖം ചരിസ്സാമി’.

൪൨൬. ‘‘അഥ നം ഭണതീ താതോ, അമ്മാ സബ്ബോ ച മേ ഞാതിഗണവഗ്ഗോ;

‘കിം തേ ന കീരതി ഇധ, ഭണ ഖിപ്പം തം തേ കരിഹി’തി.

൪൨൭. ‘‘ഏവം ഭണിതോ ഭണതി, ‘യദി മേ അത്താ സക്കോതി അലം മയ്ഹം;

ഇസിദാസിയാ ന സഹ വച്ഛം, ഏകഘരേഹം സഹ വത്ഥും’.

൪൨൮. ‘‘വിസ്സജ്ജിതോ ഗതോ സോ, അഹമ്പി ഏകാകിനീ വിചിന്തേമി;

‘ആപുച്ഛിതൂന ഗച്ഛം, മരിതുയേ [മരിതായേ (സീ.), മരിതും (സ്യാ.)] വാ പബ്ബജിസ്സം വാ’.

൪൨൯. ‘‘അഥ അയ്യാ ജിനദത്താ, ആഗച്ഛീ ഗോചരായ ചരമാനാ;

താതകുലം വിനയധരീ, ബഹുസ്സുതാ സീലസമ്പന്നാ.

൪൩൦. ‘‘തം ദിസ്വാന അമ്ഹാകം, ഉട്ഠായാസനം തസ്സാ പഞ്ഞാപയിം;

നിസിന്നായ ച പാദേ, വന്ദിത്വാ ഭോജനമദാസിം.

൪൩൧. ‘‘അന്നേന ച പാനേന ച, ഖജ്ജേന ച യഞ്ച തത്ഥ സന്നിഹിതം;

സന്തപ്പയിത്വാ അവചം, ‘അയ്യേ ഇച്ഛാമി പബ്ബജിതും’.

൪൩൨. ‘‘അഥ മം ഭണതീ താതോ, ‘ഇധേവ പുത്തക [പുത്തികേ (സ്യാ. ക.)] ചരാഹി ത്വം ധമ്മം;

അന്നേന ച പാനേന ച, തപ്പയ സമണേ ദ്വിജാതീ ച’.

൪൩൩. ‘‘അഥഹം ഭണാമി താതം, രോദന്തീ അഞ്ജലിം പണാമേത്വാ;

‘പാപഞ്ഹി മയാ പകതം, കമ്മം തം നിജ്ജരേസ്സാമി’.

൪൩൪. ‘‘അഥ മം ഭണതീ താതോ, ‘പാപുണ ബോധിഞ്ച അഗ്ഗധമ്മഞ്ച;

നിബ്ബാനഞ്ച ലഭസ്സു, യം സച്ഛികരീ ദ്വിപദസേട്ഠോ’.

൪൩൫. ‘‘മാതാപിതൂ അഭിവാദയിത്വാ, സബ്ബഞ്ച ഞാതിഗണവഗ്ഗം;

സത്താഹം പബ്ബജിതാ, തിസ്സോ വിജ്ജാ അഫസ്സയിം.

൪൩൬. ‘‘ജാനാമി അത്തനോ സത്ത, ജാതിയോ യസ്സയം ഫലവിപാകോ;

തം തവ ആചിക്ഖിസ്സം, തം ഏകമനാ നിസാമേഹി.

൪൩൭. ‘‘നഗരമ്ഹി ഏരകച്ഛേ [ഏരകകച്ഛേ (സ്യാ. ക.)], സുവണ്ണകാരോ അഹം പഹൂതധനോ;

യോബ്ബനമദേന മത്തോ സോ, പരദാരം അസേവിഹം.

൪൩൮. ‘‘സോഹം തതോ ചവിത്വാ, നിരയമ്ഹി അപച്ചിസം ചിരം;

പക്കോ തതോ ച ഉട്ഠഹിത്വാ, മക്കടിയാ കുച്ഛിമോക്കമിം.

൪൩൯. ‘‘സത്താഹജാതകം മം, മഹാകപി യൂഥപോ നില്ലച്ഛേസി;

തസ്സേതം കമ്മഫലം, യഥാപി ഗന്ത്വാന പരദാരം.

൪൪൦. ‘‘സോഹം തതോ ചവിത്വാ, കാലം കരിത്വാ സിന്ധവാരഞ്ഞേ;

കാണായ ച ഖഞ്ജായ ച, ഏളകിയാ കുച്ഛിമോക്കമിം.

൪൪൧. ‘‘ദ്വാദസ വസ്സാനി അഹം, നില്ലച്ഛിതോ ദാരകേ പരിവഹിത്വാ;

കിമിനാവട്ടോ അകല്ലോ, യഥാപി ഗന്ത്വാന പരദാരം.

൪൪൨. ‘‘സോഹം തതോ ചവിത്വാ, ഗോവാണിജകസ്സ ഗാവിയാ ജാതോ;

വച്ഛോ ലാഖാതമ്ബോ, നില്ലച്ഛിതോ ദ്വാദസേ മാസേ.

൪൪൩. ‘‘വോഢൂന [തേ പുന (സ്യാ. ക.), വോധുന (ക. അട്ഠ.)] നങ്ഗലമഹം, സകടഞ്ച ധാരയാമി;

അന്ധോവട്ടോ അകല്ലോ, യഥാപി ഗന്ത്വാന പരദാരം.

൪൪൪. ‘‘സോഹം തതോ ചവിത്വാ, വീഥിയാ ദാസിയാ ഘരേ ജാതോ;

നേവ മഹിലാ ന പുരിസോ, യഥാപി ഗന്ത്വാന പരദാരം.

൪൪൫. ‘‘തിംസതിവസ്സമ്ഹി മതോ, സാകടികകുലമ്ഹി ദാരികാ ജാതാ;

കപണമ്ഹി അപ്പഭോഗേ, ധനിക [അണിക (അട്ഠ.), തംസംവണ്ണനായമ്പി അത്ഥയുത്തി ഗവേസിതബ്ബാ] പുരിസപാതബഹുലമ്ഹി.

൪൪൬. ‘‘തം മം തതോ സത്ഥവാഹോ, ഉസ്സന്നായ വിപുലായ വഡ്ഢിയാ;

ഓകഡ്ഢതി വിലപന്തിം, അച്ഛിന്ദിത്വാ കുലഘരസ്മാ.

൪൪൭. ‘‘അഥ സോളസമേ വസ്സേ, ദിസ്വാ മം പത്തയോബ്ബനം കഞ്ഞം;

ഓരുന്ധതസ്സ പുത്തോ, ഗിരിദാസോ നാമ നാമേന.

൪൪൮. ‘‘തസ്സപി അഞ്ഞാ ഭരിയാ, സീലവതീ ഗുണവതീ യസവതീ ച;

അനുരത്താ [അനുവത്താ (ക.)] ഭത്താരം, തസ്സാഹം [തസ്സ തം (?)] വിദ്ദേസനമകാസിം.

൪൪൯. ‘‘തസ്സേതം കമ്മഫലം, യം മം അപകീരിതൂന ഗച്ഛന്തി;

ദാസീവ ഉപട്ഠഹന്തിം, തസ്സപി അന്തോ കതോ മയാ’’തി.

… ഇസിദാസീ ഥേരീ….

ചത്താലീസനിപാതോ നിട്ഠിതോ.