൨. സുനീതത്ഥേരഗാഥാ

൬൨൦. ‘‘നീചേ കുലമ്ഹി ജാതോഹം, ദലിദ്ദോ അപ്പഭോജനോ;

ഹീനകമ്മം [ഹീനം കമ്മം (സ്യാ.)] മമം ആസി, അഹോസിം പുപ്ഫഛഡ്ഡകോ.

൬൨൧. ‘‘ജിഗുച്ഛിതോ മനുസ്സാനം, പരിഭൂതോ ച വമ്ഭിതോ;

നീചം മനം കരിത്വാന, വന്ദിസ്സം ബഹുകം ജനം.

൬൨൨. ‘‘അഥദ്ദസാസിം സമ്ബുദ്ധം, ഭിക്ഖുസങ്ഘപുരക്ഖതം;

പവിസന്തം മഹാവീരം, മഗധാനം പുരുത്തമം.

൬൨൩. ‘‘നിക്ഖിപിത്വാന ബ്യാഭങ്ഗിം, വന്ദിതും ഉപസങ്കമിം;

മമേവ അനുകമ്പായ, അട്ഠാസി പുരിസുത്തമോ.

൬൨൪. ‘‘വന്ദിത്വാ സത്ഥുനോ പാദേ, ഏകമന്തം ഠിതോ തദാ;

പബ്ബജ്ജം അഹമായാചിം, സബ്ബസത്താനമുത്തമം.

൬൨൫. ‘‘തതോ കാരുണികോ സത്ഥാ, സബ്ബലോകാനുകമ്പകോ;

‘ഏഹി ഭിക്ഖൂ’തി മം ആഹ, സാ മേ ആസൂപസമ്പദാ.

൬൨൬. ‘‘സോഹം ഏകോ അരഞ്ഞസ്മിം, വിഹരന്തോ അതന്ദിതോ;

അകാസിം സത്ഥുവചനം, യഥാ മം ഓവദീ ജിനോ.

൬൨൭. ‘‘രത്തിയാ പഠമം യാമം, പുബ്ബജാതിമനുസ്സരിം;

രത്തിയാ മജ്ഝിമം യാമം, ദിബ്ബചക്ഖും വിസോധയിം [ദിബ്ബചക്ഖു വിസോധിതം (ക.)];

രത്തിയാ പച്ഛിമേ യാമേ, തമോഖന്ധം പദാലയിം.

൬൨൮. ‘‘തതോ രത്യാ വിവസാനേ, സൂരിയസ്സുഗ്ഗമനം പതി;

ഇന്ദോ ബ്രഹ്മാ ച ആഗന്ത്വാ, മം നമസ്സിംസു പഞ്ജലീ.

൬൨൯. ‘‘‘നമോ തേ പുരിസാജഞ്ഞ, നമോ തേ പുരിസുത്തമ;

യസ്സ തേ ആസവാ ഖീണാ, ദക്ഖിണേയ്യോസി മാരിസ’.

൬൩൦. ‘‘തതോ ദിസ്വാന മം സത്ഥാ, ദേവസങ്ഘപുരക്ഖതം;

സിതം പാതുകരിത്വാന, ഇമമത്ഥം അഭാസഥ.

൬൩൧. [സു. നി. ൬൬൦ സുത്തനിപാതേപി] ‘‘‘തപേന ബ്രഹ്മചരിയേന, സംയമേന ദമേന ച;

ഏതേന ബ്രാഹ്മണോ ഹോതി, ഏതം ബ്രാഹ്മണമുത്തമ’’’ന്തി.

… സുനീതോ ഥേരോ….

ദ്വാദസകനിപാതോ നിട്ഠിതോ.