൯. കിംസീലസുത്തം

൩൨൬. ‘‘കിംസീലോ കിംസമാചാരോ, കാനി കമ്മാനി ബ്രൂഹയം;

നരോ സമ്മാ നിവിട്ഠസ്സ, ഉത്തമത്ഥഞ്ച പാപുണേ’’.

൩൨൭. ‘‘വുഡ്ഢാപചായീ അനുസൂയകോ സിയാ, കാലഞ്ഞൂ [കാലഞ്ഞു (സീ. സ്യാ.)] ചസ്സ ഗരൂനം [ഗരൂനം (സീ.)] ദസ്സനായ;

ധമ്മിം കഥം ഏരയിതം ഖണഞ്ഞൂ, സുണേയ്യ സക്കച്ച സുഭാസിതാനി.

൩൨൮. ‘‘കാലേന ഗച്ഛേ ഗരൂനം സകാസം, ഥമ്ഭം നിരംകത്വാ [നിരാകത്വാ (?) നി + ആ + കര + ത്വാ] നിവാതവുത്തി;

അത്ഥം ധമ്മം സംയമം ബ്രഹ്മചരിയം, അനുസ്സരേ ചേവ സമാചരേ ച.

൩൨൯. ‘‘ധമ്മാരാമോ ധമ്മരതോ, ധമ്മേ ഠിതോ ധമ്മവിനിച്ഛയഞ്ഞൂ;

നേവാചരേ ധമ്മസന്ദോസവാദം, തച്ഛേഹി നീയേഥ സുഭാസിതേഹി.

൩൩൦. ‘‘ഹസ്സം ജപ്പം പരിദേവം പദോസം, മായാകതം കുഹനം ഗിദ്ധി മാനം;

സാരമ്ഭം കക്കസം കസാവഞ്ച മുച്ഛം [സാരമ്ഭ കക്കസ്സ കസാവ മുച്ഛം (സ്യാ. പീ.)], ഹിത്വാ ചരേ വീതമദോ ഠിതത്തോ.

൩൩൧. ‘‘വിഞ്ഞാതസാരാനി സുഭാസിതാനി, സുതഞ്ച വിഞ്ഞാതസമാധിസാരം;

ന തസ്സ പഞ്ഞാ ച സുതഞ്ച വഡ്ഢതി, യോ സാഹസോ ഹോതി നരോ പമത്തോ.

൩൩൨. ‘‘ധമ്മേ ച യേ അരിയപവേദിതേ രതാ,

അനുത്തരാ തേ വചസാ മനസാ കമ്മുനാ ച;

തേ സന്തിസോരച്ചസമാധിസണ്ഠിതാ,

സുതസ്സ പഞ്ഞായ ച സാരമജ്ഝഗൂ’’തി.

കിംസീലസുത്തം നവമം നിട്ഠിതം.