൩. ഹിരിസുത്തം

൨൫൬. ഹിരിം തരന്തം വിജിഗുച്ഛമാനം, തവാഹമസ്മി [സഖാഹമസ്മി (സീ. സ്യാ. കം. പീ.)] ഇതി ഭാസമാനം;

സയ്ഹാനി കമ്മാനി അനാദിയന്തം, നേസോ മമന്തി ഇതി നം വിജഞ്ഞാ.

൨൫൭. അനന്വയം [അത്ഥന്വയം (ക.)] പിയം വാചം, യോ മിത്തേസു പകുബ്ബതി;

അകരോന്തം ഭാസമാനം, പരിജാനന്തി പണ്ഡിതാ.

൨൫൮. ന സോ മിത്തോ യോ സദാ അപ്പമത്തോ, ഭേദാസങ്കീ രന്ധമേവാനുപസ്സീ;

യസ്മിഞ്ച സേതി ഉരസീവ പുത്തോ, സ വേ മിത്തോ യോ പരേഹി അഭേജ്ജോ.

൨൫൯. പാമുജ്ജകരണം ഠാനം, പസംസാവഹനം സുഖം;

ഫലാനിസംസോ ഭാവേതി, വഹന്തോ പോരിസം ധുരം.

൨൬൦. പവിവേകരസം പിത്വാ, രസം ഉപസമസ്സ ച;

നിദ്ദരോ ഹോതി നിപ്പാപോ, ധമ്മപീതിരസം പിവന്തി.

ഹിരിസുത്തം തതിയം നിട്ഠിതം.