൬. പഞ്ചപുത്തഖാദപേതിവത്ഥു

൨൬. ‘‘നഗ്ഗാ ദുബ്ബണ്ണരൂപാസി, ദുഗ്ഗന്ധാ പൂതി വായസി;

മക്ഖികാഹി പരികിണ്ണാ [മക്ഖികാപരികിണ്ണാ ച (സീ.)], കാ നു ത്വം ഇധ തിട്ഠസീ’’തി.

൨൭. ‘‘അഹം ഭദന്തേ [ഭദ്ദന്തേ (ക.)] പേതീമ്ഹി, ദുഗ്ഗതാ യമലോകികാ;

പാപകമ്മം കരിത്വാന, പേതലോകം ഇതോ ഗതാ.

൨൮. ‘‘കാലേന പഞ്ച പുത്താനി, സായം പഞ്ച പുനാപരേ;

വിജായിത്വാന ഖാദാമി, തേപി നാ ഹോന്തി മേ അലം.

൨൯. ‘‘പരിഡയ്ഹതി ധൂമായതി, ഖുദായ [ഖുദ്ദായ (ക.)] ഹദയം മമ;

പാനീയം ന ലഭേ പാതും, പസ്സ മം ബ്യസനം ഗത’’ന്തി.

൩൦. ‘‘കിം നു കായേന വാചായ, മനസാ ദുക്കടം കതം;

കിസ്സ കമ്മവിപാകേന, പുത്തമംസാനി ഖാദസീ’’തി.

൩൧. ‘‘സപതീ [സപത്തീ (സീ.)] മേ ഗബ്ഭിനീ ആസി, തസ്സാ പാപം അചേതയിം;

സാഹം പദുട്ഠമനസാ, അകരിം ഗബ്ഭപാതനം.

൩൨. ‘‘തസ്സാ ദ്വേമാസികോ ഗബ്ഭോ, ലോഹിതഞ്ഞേവ പഗ്ഘരി;

തദസ്സാ മാതാ കുപിതാ, മയ്ഹം ഞാതീ സമാനയി;

സപഥഞ്ച മം കാരേസി, പരിഭാസാപയീ ച മം.

൩൩. ‘‘സാഹം ഘോരഞ്ച സപഥം, മുസാവാദം അഭാസിസം;

പുത്തമംസാനി ഖാദാമി, സചേ തം പകതം മയാ.

൩൪. ‘‘തസ്സ കമ്മസ്സ വിപാകേന [വിപാകം (സ്യാ. ക.)], മുസാവാദസ്സ ചൂഭയം;

പുത്തമംസാനി ഖാദാമി, പുബ്ബലോഹിതമക്ഖിതാ’’തി.

പഞ്ചപുത്തഖാദപേതിവത്ഥു [പഞ്ചപുത്തഖാദപേതവത്ഥു (സീ. സ്യാ. പീ.) ഏവമുപരിപി] ഛട്ഠം.