൮. ഹേമകമാണവപുച്ഛാ

൧൦൯. ‘‘യേ മേ പുബ്ബേ വിയാകംസു, [ഇച്ചായസ്മാ ഹേമകോ]

ഹുരം ഗോതമസാസനാ;

ഇച്ചാസി ഇതി ഭവിസ്സതി, സബ്ബം തം ഇതിഹീതിഹം;

സബ്ബം തം തക്കവഡ്ഢനം, നാഹം തത്ഥ അഭിരമിം.

൧൧൦. ‘‘ത്വഞ്ച മേ ധമ്മമക്ഖാഹി, തണ്ഹാനിഗ്ഘാതനം മുനി;

യം വിദിത്വാ സതോ ചരം, തരേ ലോകേ വിസത്തികം’’.

൧൧൧. ‘‘ഇധ ദിട്ഠസുതമുതവിഞ്ഞാതേസു, പിയരൂപേസു ഹേമക;

ഛന്ദരാഗവിനോദനം, നിബ്ബാനപദമച്ചുതം.

൧൧൨. ‘‘ഏതദഞ്ഞായ യേ സതാ, ദിട്ഠധമ്മാഭിനിബ്ബുതാ;

ഉപസന്താ ച തേ സദാ, തിണ്ണാ ലോകേ വിസത്തിക’’ന്തി.

ഹേമകമാണവപുച്ഛാ അട്ഠമാ.