൮. ബഹുകാരസുത്തം

൧൦൭. വുത്തഞ്ഹേതം ഭഗവതാ, വുത്തമരഹതാതി മേ സുതം –

‘‘ബഹുകാരാ [ബഹൂപകാരാ (സീ. പീ.)], ഭിക്ഖവേ, ബ്രാഹ്മണഗഹപതികാ തുമ്ഹാകം യേ വോ [യേ തേ (സബ്ബത്ഥ)] പച്ചുപട്ഠിതാ ചീവരപിണ്ഡപാതസേനാസനഗിലാനപച്ചയഭേസജ്ജപരിക്ഖാരേഹി. തുമ്ഹേപി, ഭിക്ഖവേ, ബഹുകാരാ ബ്രാഹ്മണഗഹപതികാനം യം [യേ (?)] നേസം ധമ്മം ദേസേഥ ആദികല്യാണം മജ്ഝേകല്യാണം പരിയോസാനകല്യാണം സാത്ഥം സബ്യഞ്ജനം, കേവലപരിപുണ്ണം പരിസുദ്ധം ബ്രഹ്മചരിയം പകാസേഥ. ഏവമിദം, ഭിക്ഖവേ, അഞ്ഞമഞ്ഞം നിസ്സായ ബ്രഹ്മചരിയം വുസ്സതി ഓഘസ്സ നിത്ഥരണത്ഥായ സമ്മാ ദുക്ഖസ്സ അന്തകിരിയായാ’’തി. ഏതമത്ഥം ഭഗവാ അവോച. തത്ഥേതം ഇതി വുച്ചതി –

‘‘സാഗാരാ അനഗാരാ ച, ഉഭോ അഞ്ഞോഞ്ഞനിസ്സിതാ;

ആരാധയന്തി സദ്ധമ്മം, യോഗക്ഖേമം അനുത്തരം.

‘‘സാഗാരേസു ച ചീവരം, പച്ചയം സയനാസനം;

അനഗാരാ പടിച്ഛന്തി, പരിസ്സയവിനോദനം.

‘‘സുഗതം [പുഗ്ഗലം (സീ. ക.)] പന നിസ്സായ, ഗഹട്ഠാ ഘരമേസിനോ;

സദ്ദഹാനാ അരഹതം, അരിയപഞ്ഞായ ഝായിനോ.

‘‘ഇധ ധമ്മം ചരിത്വാന, മഗ്ഗം സുഗതിഗാമിനം;

നന്ദിനോ ദേവലോകസ്മിം, മോദന്തി കാമകാമിനോ’’തി.

അയമ്പി അത്ഥോ വുത്തോ ഭഗവതാ, ഇതി മേ സുതന്തി. അട്ഠമം.