൧. ബ്രാഹ്മണധമ്മയാഗസുത്തം

൧൦൦. വുത്തഞ്ഹേതം ഭഗവതാ, വുത്തമരഹതാതി മേ സുതം –

‘‘അഹമസ്മി, ഭിക്ഖവേ, ബ്രാഹ്മണോ യാചയോഗോ സദാ പയതപാണി [പയതപാണീ (സീ. സ്യാ.)] അന്തിമദേഹധരോ അനുത്തരോ ഭിസക്കോ സല്ലകത്തോ. തസ്സ മേ തുമ്ഹേ പുത്താ ഓരസാ മുഖതോ ജാതാ ധമ്മജാ ധമ്മനിമ്മിതാ ധമ്മദായാദാ, നോ ആമിസദായാദാ.

‘‘ദ്വേമാനി, ഭിക്ഖവേ, ദാനാനി – ആമിസദാനഞ്ച ധമ്മദാനഞ്ച. ഏതദഗ്ഗം, ഭിക്ഖവേ, ഇമേസം ദ്വിന്നം ദാനാനം യദിദം – ധമ്മദാനം.

‘‘ദ്വേമേ, ഭിക്ഖവേ, സംവിഭാഗാ – ആമിസസംവിഭാഗോ ച ധമ്മസംവിഭാഗോ ച. ഏതദഗ്ഗം, ഭിക്ഖവേ, ഇമേസം ദ്വിന്നം സംവിഭാഗാനം യദിദം – ധമ്മസംവിഭാഗോ.

‘‘ദ്വേമേ, ഭിക്ഖവേ, അനുഗ്ഗഹാ – ആമിസാനുഗ്ഗഹോ ച ധമ്മാനുഗ്ഗഹോ ച. ഏതദഗ്ഗം, ഭിക്ഖവേ, ഇമേസം ദ്വിന്നം അനുഗ്ഗഹാനം യദിദം – ധമ്മാനുഗ്ഗഹോ.

‘‘ദ്വേമേ, ഭിക്ഖവേ, യാഗാ – ആമിസയാഗോ ച ധമ്മയാഗോ ച. ഏതദഗ്ഗം, ഭിക്ഖവേ, ഇമേസം ദ്വിന്നം യാഗാനം യദിദം – ധമ്മയാഗോ’’തി. ഏതമത്ഥം ഭഗവാ അവോച. തത്ഥേതം ഇതി വുച്ചതി –

‘‘യോ ധമ്മയാഗം അയജീ അമച്ഛരീ, തഥാഗതോ സബ്ബഭൂതാനുകമ്പീ [സബ്ബസത്താനുകമ്പീ (സ്യാ.) അട്ഠകഥായമ്പി];

തം താദിസം ദേവമനുസ്സസേട്ഠം, സത്താ നമസ്സന്തി ഭവസ്സ പാരഗു’’ന്തി.

അയമ്പി അത്ഥോ വുത്തോ ഭഗവതാ, ഇതി മേ സുതന്തി. പഠമം.