൬. പഠമസേഖസുത്തം

൧൬. വുത്തഞ്ഹേതം ഭഗവതാ, വുത്തമരഹതാതി മേ സുതം –

‘‘സേഖസ്സ, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖുനോ അപ്പത്തമാനസസ്സ അനുത്തരം യോഗക്ഖേമം പത്ഥയമാനസ്സ വിഹരതോ അജ്ഝത്തികം അങ്ഗന്തി കരിത്വാ നാഞ്ഞം ഏകങ്ഗമ്പി സമനുപസ്സാമി യം ഏവം ബഹൂപകാരം യഥയിദം, ഭിക്ഖവേ, യോനിസോ മനസികാരോ. യോനിസോ, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖു മനസി കരോന്തോ അകുസലം പജഹതി, കുസലം ഭാവേതീ’’തി. ഏതമത്ഥം ഭഗവാ അവോച. തത്ഥേതം ഇതി വുച്ചതി –

‘‘യോനിസോ മനസികാരോ, ധമ്മോ സേഖസ്സ ഭിക്ഖുനോ;

നത്ഥഞ്ഞോ ഏവം ബഹുകാരോ, ഉത്തമത്ഥസ്സ പത്തിയാ;

യോനിസോ പദഹം ഭിക്ഖു, ഖയം ദുക്ഖസ്സ പാപുണേ’’തി.

അയമ്പി അത്ഥോ വുത്തോ ഭഗവതാ, ഇതി മേ സുതന്തി. ഛട്ഠം.