൨൫. ഭിക്ഖുവഗ്ഗോ

൩൬൦. ചക്ഖുനാ സംവരോ സാധു, സാധു സോതേന സംവരോ;

ഘാനേന സംവരോ സാധു, സാധു ജിവ്ഹായ സംവരോ.

൩൬൧. കായേന സംവരോ സാധു, സാധു വാചായ സംവരോ;

മനസാ സംവരോ സാധു, സാധു സബ്ബത്ഥ സംവരോ;

സബ്ബത്ഥ സംവുതോ ഭിക്ഖു, സബ്ബദുക്ഖാ പമുച്ചതി.

൩൬൨. ഹത്ഥസംയതോ പാദസംയതോ, വാചാസംയതോ സംയതുത്തമോ;

അജ്ഝത്തരതോ സമാഹിതോ, ഏകോ സന്തുസിതോ തമാഹു ഭിക്ഖും.

൩൬൩. യോ മുഖസംയതോ ഭിക്ഖു, മന്തഭാണീ അനുദ്ധതോ;

അത്ഥം ധമ്മഞ്ച ദീപേതി, മധുരം തസ്സ ഭാസിതം.

൩൬൪. ധമ്മാരാമോ ധമ്മരതോ, ധമ്മം അനുവിചിന്തയം;

ധമ്മം അനുസ്സരം ഭിക്ഖു, സദ്ധമ്മാ ന പരിഹായതി.

൩൬൫. സലാഭം നാതിമഞ്ഞേയ്യ, നാഞ്ഞേസം പിഹയം ചരേ;

അഞ്ഞേസം പിഹയം ഭിക്ഖു, സമാധിം നാധിഗച്ഛതി.

൩൬൬. അപ്പലാഭോപി ചേ ഭിക്ഖു, സലാഭം നാതിമഞ്ഞതി;

തം വേ ദേവാ പസംസന്തി, സുദ്ധാജീവിം അതന്ദിതം.

൩൬൭. സബ്ബസോ നാമരൂപസ്മിം, യസ്സ നത്ഥി മമായിതം;

അസതാ ച ന സോചതി, സ വേ ‘‘ഭിക്ഖൂ’’തി വുച്ചതി.

൩൬൮. മേത്താവിഹാരീ യോ ഭിക്ഖു, പസന്നോ ബുദ്ധസാസനേ;

അധിഗച്ഛേ പദം സന്തം, സങ്ഖാരൂപസമം സുഖം.

൩൬൯. സിഞ്ച ഭിക്ഖു ഇമം നാവം, സിത്താ തേ ലഹുമേസ്സതി;

ഛേത്വാ രാഗഞ്ച ദോസഞ്ച, തതോ നിബ്ബാനമേഹിസി.

൩൭൦. പഞ്ച ഛിന്ദേ പഞ്ച ജഹേ, പഞ്ച ചുത്തരി ഭാവയേ;

പഞ്ച സങ്ഗാതിഗോ ഭിക്ഖു, ‘‘ഓഘതിണ്ണോ’’തി വുച്ചതി.

൩൭൧. ഝായ ഭിക്ഖു [ഝായ തുവം ഭിക്ഖു (?)] മാ പമാദോ [മാ ച പമാദോ (സീ. സ്യാ. പീ.)], മാ തേ കാമഗുണേ രമേസ്സു [ഭമസ്സു (സീ. പീ.), ഭവസ്സു (സ്യാ.), രമസ്സു (ക.)] ചിത്തം;

മാ ലോഹഗുളം ഗിലീ പമത്തോ, മാ കന്ദി ‘‘ദുക്ഖമിദ’’ന്തി ഡയ്ഹമാനോ.

൩൭൨. നത്ഥി ഝാനം അപഞ്ഞസ്സ, പഞ്ഞാ നത്ഥി അഝായതോ [അജ്ഝായിനോ (ക.)];

യമ്ഹി ഝാനഞ്ച പഞ്ഞാ ച, സ വേ നിബ്ബാനസന്തികേ.

൩൭൩. സുഞ്ഞാഗാരം പവിട്ഠസ്സ, സന്തചിത്തസ്സ ഭിക്ഖുനോ;

അമാനുസീ രതി ഹോതി, സമ്മാ ധമ്മം വിപസ്സതോ.

൩൭൪. യതോ യതോ സമ്മസതി, ഖന്ധാനം ഉദയബ്ബയം;

ലഭതീ [ലഭതി (പീ.), ലഭതേ (ക.)] പീതിപാമോജ്ജം, അമതം തം വിജാനതം.

൩൭൫. തത്രായമാദി ഭവതി, ഇധ പഞ്ഞസ്സ ഭിക്ഖുനോ;

ഇന്ദ്രിയഗുത്തി സന്തുട്ഠി, പാതിമോക്ഖേ ച സംവരോ.

൩൭൬. മിത്തേ ഭജസ്സു കല്യാണേ, സുദ്ധാജീവേ അതന്ദിതേ;

പടിസന്ഥാരവുത്യസ്സ [പടിസന്ധാരവുത്യസ്സ (ക.)], ആചാരകുസലോ സിയാ;

തതോ പാമോജ്ജബഹുലോ, ദുക്ഖസ്സന്തം കരിസ്സതി.

൩൭൭. വസ്സികാ വിയ പുപ്ഫാനി, മദ്ദവാനി [മജ്ജവാനി (ക. ടീകാ) പച്ചവാനി (ക. അട്ഠ.)] പമുഞ്ചതി;

ഏവം രാഗഞ്ച ദോസഞ്ച, വിപ്പമുഞ്ചേഥ ഭിക്ഖവോ.

൩൭൮. സന്തകായോ സന്തവാചോ, സന്തവാ സുസമാഹിതോ [സന്തമനോ സുസമാഹിതോ (സ്യാ. പീ.), സന്തമനോ സമാഹിതോ (ക.)];

വന്തലോകാമിസോ ഭിക്ഖു, ‘‘ഉപസന്തോ’’തി വുച്ചതി.

൩൭൯. അത്തനാ ചോദയത്താനം, പടിമംസേഥ അത്തനാ [പടിമാസേ അത്തമത്തനാ (സീ. പീ.), പടിമംസേ തമത്തനാ (സ്യാ.)];

സോ അത്തഗുത്തോ സതിമാ, സുഖം ഭിക്ഖു വിഹാഹിസി.

൩൮൦. അത്താ ഹി അത്തനോ നാഥോ, (കോ ഹി നാഥോ പരോ സിയാ) [( ) വിദേസപോത്ഥകേസു നത്ഥി]

അത്താ ഹി അത്തനോ ഗതി;

തസ്മാ സംയമമത്താനം [സംയമയ’ത്താനം (സീ. പീ.)], അസ്സം ഭദ്രംവ വാണിജോ.

൩൮൧. പാമോജ്ജബഹുലോ ഭിക്ഖു, പസന്നോ ബുദ്ധസാസനേ;

അധിഗച്ഛേ പദം സന്തം, സങ്ഖാരൂപസമം സുഖം.

൩൮൨. യോ ഹവേ ദഹരോ ഭിക്ഖു, യുഞ്ജതി ബുദ്ധസാസനേ;

സോമം [സോ ഇമം (സീ. സ്യാ. കം. പീ.)] ലോകം പഭാസേതി, അബ്ഭാ മുത്തോവ ചന്ദിമാ.

ഭിക്ഖുവഗ്ഗോ പഞ്ചവീസതിമോ നിട്ഠിതോ.