൧൧. നാരദബുദ്ധവംസോ

൧. പദുമസ്സ അപരേന, സമ്ബുദ്ധോ ദ്വിപദുത്തമോ;

നാരദോ നാമ നാമേന, അസമോ അപ്പടിപുഗ്ഗലോ.

൨. സോ ബുദ്ധോ ചക്കവത്തിസ്സ, ജേട്ഠോ ദയിതഓരസോ;

ആമുക്കമാലാഭരണോ, ഉയ്യാനം ഉപസങ്കമി.

൩. തത്ഥാസി രുക്ഖോ യസവിപുലോ, അഭിരൂപോ ബ്രഹാ സുചി;

തമജ്ഝപത്വാ ഉപനിസീദി, മഹാസോണസ്സ ഹേട്ഠതോ.

൪. തത്ഥ ഞാണവരുപ്പജ്ജി, അനന്തം വജിരൂപമം;

തേന വിചിനി സങ്ഖാരേ, ഉക്കുജ്ജമവകുജ്ജകം [കുജ്ജതം (സ്യാ. കം.)].

൫. തത്ഥ സബ്ബകിലേസാനി, അസേസമഭിവാഹയി;

പാപുണീ കേവലം ബോധിം, ബുദ്ധഞാണേ ച ചുദ്ദസ.

൬. പാപുണിത്വാന സമ്ബോധിം, ധമ്മചക്കം പവത്തയി;

കോടിസതസഹസ്സാനം, പഠമാഭിസമയോ അഹു.

൭. മഹാദോണം നാഗരാജം, വിനയന്തോ മഹാമുനി;

പാടിഹേരം തദാകാസി, ദസ്സയന്തോ സദേവകേ.

൮. തദാ ദേവമനുസ്സാനം, തമ്ഹി ധമ്മപ്പകാസനേ;

നവുതികോടിസഹസ്സാനി, തരിംസു സബ്ബസംസയം.

൯. യമ്ഹി കാലേ മഹാവീരോ, ഓവദീ സകമത്രജം;

അസീതികോടിസഹസ്സാനം, തതിയാഭിസമയോ അഹു.

൧൦. സന്നിപാതാ തയോ ആസും, നാരദസ്സ മഹേസിനോ;

കോടിസതസഹസ്സാനം, പഠമോ ആസി സമാഗമോ.

൧൧. യദാ ബുദ്ധോ ബുദ്ധഗുണം, സനിദാനം പകാസയി;

നവുതികോടിസഹസ്സാനി, സമിംസു വിമലാ തദാ.

൧൨. യദാ വേരോചനോ നാഗോ, ദാനം ദദാതി സത്ഥുനോ;

തദാ സമിംസു ജിനപുത്താ, അസീതിസതസഹസ്സിയോ.

൧൩. അഹം തേന സമയേന, ജടിലോ ഉഗ്ഗതാപനോ;

അന്തലിക്ഖചരോ ആസിം, പഞ്ചാഭിഞ്ഞാസു പാരഗൂ.

൧൪. തദാപാഹം അസമസമം, സസങ്ഘം സപരിജ്ജനം;

അന്നപാനേന തപ്പേത്വാ, ചന്ദനേനാഭിപൂജയിം.

൧൫. സോപി മം തദാ ബ്യാകാസി, നാരദോ ലോകനായകോ;

‘‘അപരിമേയ്യിതോ കപ്പേ, അയം ബുദ്ധോ ഭവിസ്സതി.

൧൬. ‘‘പധാനം പദഹിത്വാന…പേ… ഹേസ്സാമ സമ്മുഖാ ഇമം’’.

൧൭. തസ്സാപി വചനം സുത്വാ, ഭിയ്യോ ഹാസേത്വ മാനസം;

അധിട്ഠഹിം വതം ഉഗ്ഗം, ദസപാരമിപൂരിയാ.

൧൮. നഗരം ധഞ്ഞവതീ നാമ, സുദേവോ നാമ ഖത്തിയോ;

അനോമാ നാമ ജനികാ, നാരദസ്സ മഹേസിനോ.

൧൯. നവവസ്സസഹസ്സാനി, അഗാരം അജ്ഝ സോ വസി;

ജിതോ വിജിതാഭിരാമോ, തയോ പാസാദമുത്തമാ.

൨൦. തിചത്താരീസസഹസ്സാനി, നാരിയോ സമലങ്കതാ;

വിജിതസേനാ നാമ നാരീ, നന്ദുത്തരോ നാമ അത്രജോ.

൨൧. നിമിത്തേ ചതുരോ ദിസ്വാ, പദസാ ഗമനേന നിക്ഖമി;

സത്താഹം പധാനചാരം, അചരീ പുരിസുത്തമോ [ലോകനായകോ (സീ. ക.)].

൨൨. ബ്രഹ്മുനാ യാചിതോ സന്തോ, നാരദോ ലോകനായകോ;

വത്തി ചക്കം മഹാവീരോ, ധനഞ്ചുയ്യാനമുത്തമേ.

൨൩. ഭദ്ദസാലോ ജിതമിത്തോ, അഹേസും അഗ്ഗസാവകാ;

വാസേട്ഠോ നാമുപട്ഠാകോ, നാരദസ്സ മഹേസിനോ.

൨൪. ഉത്തരാ ഫഗ്ഗുനീ ചേവ, അഹേസും അഗ്ഗസാവികാ;

ബോധി തസ്സ ഭഗവതോ, മഹാസോണോതി വുച്ചതി.

൨൫. ഉഗ്ഗരിന്ദോ വസഭോ ച, അഹേസും അഗ്ഗുപട്ഠകാ;

ഇന്ദാവരീ ച വണ്ഡീ [ഉന്ദീ (സീ.), ഗണ്ഡീ (സ്യാ. കം.)] ച, അഹേസും അഗ്ഗുപട്ഠികാ.

൨൬. അട്ഠാസീതിരതനാനി, അച്ചുഗ്ഗതോ മഹാമുനി;

കഞ്ചനഗ്ഘിയസങ്കാസോ, ദസസഹസ്സീ വിരോചതി.

൨൭. തസ്സ ബ്യാമപ്പഭാ കായാ, നിദ്ധാവതി ദിസോദിസം;

നിരന്തരം ദിവാരത്തിം, യോജനം ഫരതേ സദാ.

൨൮. ന കേചി തേന സമയേന, സമന്താ യോജനേ ജനാ;

ഉക്കാപദീപേ ഉജ്ജാലേന്തി, ബുദ്ധരംസീഹി ഓത്ഥടാ.

൨൯. നവുതിവസ്സസഹസ്സാനി, ആയു വിജ്ജതി താവദേ;

താവതാ തിട്ഠമാനോ സോ, താരേസി ജനതം ബഹും.

൩൦. യഥാ ഉളൂഹി ഗഗനം, വിചിത്തം ഉപസോഭതി;

തഥേവ സാസനം തസ്സ, അരഹന്തേഹി സോഭതി.

൩൧. സംസാരസോതം തരണായ, സേസകേ പടിപന്നകേ;

ധമ്മസേതും ദള്ഹം കത്വാ, നിബ്ബുതോ സോ നരാസഭോ.

൩൨. സോപി ബുദ്ധോ അസമസമോ, തേപി ഖീണാസവാ അതുലതേജാ;

സബ്ബം തമന്തരഹിതം, നനു രിത്താ സബ്ബസങ്ഖാരാ.

൩൩. നാരദോ ജിനവസഭോ, നിബ്ബുതോ സുദസ്സനേ പുരേ;

തത്ഥേവസ്സ ഥൂപവരോ, ചതുയോജനമുഗ്ഗതോതി.

നാരദസ്സ ഭഗവതോ വംസോ നവമോ.