(൨൩) ഉണ്ഹീസസീസലക്ഖണം

൨൩൦. ‘‘യമ്പി, ഭിക്ഖവേ, തഥാഗതോ പുരിമം ജാതിം പുരിമം ഭവം പുരിമം നികേതം പുബ്ബേ മനുസ്സഭൂതോ സമാനോ ബഹുജനപുബ്ബങ്ഗമോ അഹോസി കുസലേസു ധമ്മേസു ബഹുജനപാമോക്ഖോ കായസുചരിതേ വചീസുചരിതേ മനോസുചരിതേ ദാനസംവിഭാഗേ സീലസമാദാനേ ഉപോസഥുപവാസേ മത്തേയ്യതായ പേത്തേയ്യതായ സാമഞ്ഞതായ ബ്രഹ്മഞ്ഞതായ കുലേ ജേട്ഠാപചായിതായ അഞ്ഞതരഞ്ഞതരേസു ച അധികുസലേസു ധമ്മേസു. സോ തസ്സ കമ്മസ്സ കടത്താ…പേ… സോ തതോ ചുതോ ഇത്ഥത്തം ആഗതോ സമാനോ ഇമം മഹാപുരിസലക്ഖണം പടിലഭതി – ഉണ്ഹീസസീസോ ഹോതി.

‘‘സോ തേന ലക്ഖണേന സമന്നാഗതോ സചേ അഗാരം അജ്ഝാവസതി, രാജാ ഹോതി ചക്കവത്തീ…പേ… രാജാ സമാനോ കിം ലഭതി? മഹാസ്സ ജനോ അന്വായികോ ഹോതി, ബ്രാഹ്മണഗഹപതികാ നേഗമജാനപദാ ഗണകമഹാമത്താ അനീകട്ഠാ ദോവാരികാ അമച്ചാ പാരിസജ്ജാ രാജാനോ ഭോഗിയാ കുമാരാ. രാജാ സമാനോ ഇദം ലഭതി… ബുദ്ധോ സമാനോ കിം ലഭതി? മഹാസ്സ ജനോ അന്വായികോ ഹോതി, ഭിക്ഖൂ ഭിക്ഖുനിയോ ഉപാസകാ ഉപാസികായോ ദേവാ മനുസ്സാ അസുരാ നാഗാ ഗന്ധബ്ബാ. ബുദ്ധോ സമാനോ ഇദം ലഭതി’’. ഏതമത്ഥം ഭഗവാ അവോച.

൨൩൧. തത്ഥേതം വുച്ചതി –

‘‘പുബ്ബങ്ഗമോ സുചരിതേസു അഹു,

ധമ്മേസു ധമ്മചരിയാഭിരതോ;

അന്വായികോ ബഹുജനസ്സ അഹു,

സഗ്ഗേസു വേദയിത്ഥ പുഞ്ഞഫലം.

‘‘വേദിത്വാ സോ സുചരിതസ്സ ഫലം,

ഉണ്ഹീസസീസത്തമിധജ്ഝഗമാ;

ബ്യാകംസു ബ്യഞ്ജനനിമിത്തധരാ,

പുബ്ബങ്ഗമോ ബഹുജനം ഹേസ്സതി.

‘‘പടിഭോഗിയാ മനുജേസു ഇധ,

പുബ്ബേവ തസ്സ അഭിഹരന്തി തദാ;

യദി ഖത്തിയോ ഭവതി ഭൂമിപതി,

പടിഹാരകം ബഹുജനേ ലഭതി.

‘‘അഥ ചേപി പബ്ബജതി സോ മനുജോ,

ധമ്മേസു ഹോതി പഗുണോ വിസവീ;

തസ്സാനുസാസനിഗുണാഭിരതോ,

അന്വായികോ ബഹുജനോ ഭവതീ’’തി.